Waarom we zo graag Londense bankiers willen lokken met soepele bonusregels

De kwestie

Het enige woord dat Nederlanders nog woester kan doen kijken dan dierenleed, is bonus. Niettemin is er al een maandenlange lobby gaande om de zogenoemde fat cats uit de City van Londen hiernaartoe te halen met de toezegging de bonusregels te versoepelen.

Het is net zo bizar als een pleidooi Cristiano Ronaldo naar Ajax te halen met de belofte dat hij over een inkomen van vijf miljoen in Nederland geen cent inkomstenbelasting hoeft te betalen.

Soms lijkt een deel van ondernemersland totaal van de maatschappij te zijn vervreemd. En dat geldt zeker voor de werkgeversclub VNO-NCW, die op de achterkant van een sigarenkistje heeft uitgerekend dat de strenge Nederlandse bonusregels 17 duizend banen en 1 miljard aan belastinginkomsten kunnen schelen. Omdat de bonussen hier wettelijk zijn beperkt tot 20 procent van het inkomen, zouden de stropdassen uit de vierkante mijl bij een Brexit liever naar Frankfurt, Brussel, Parijs, Dublin of zelfs een uithoek in de Spaanse Pyreneeën gaan.

Het is onzinnig dat de politiek er zelfs een debat aan wijdt. In de eerste plaats is er nog helemaal geen Brexit. De onderhandelingen zitten nog niet eens in een eerste fase of de lobby in Londen is al druk bezig het besluit terug te draaien.

En als er al een Brexit komt, zullen weinig Angelsaksische fat cats zin hebben hun domicilie in de bruisende Britse hoofdstad - met Chelsea, Wimbledon, Ascot, de Proms en West End - op te geven voor een verblijf in de periferie in Europa, waar de belangrijkste voetbalclub meestal niet in Europa overwintert, en het aantal sterrenrestaurants op één hand te tellen is. Mocht het al juridisch nodig zijn een vestiging binnen de EU aan te houden, dan zal er ergens een bijkantoortje in een WTC worden geopend waar iemand een dag per week naartoe vliegt.

Niemand in Amsterdam zit ook te wachten op 17 duizend bankiers, die ieder een penthouse zouden betrekken waar nu twaalf studenten en zes verplegers kunnen wonen. Alleen als de gemeente van Amsterdam een soort Monte Carlo wil maken, dient dat een doel.

Dat Nederland 1 miljard aan belastinginkomsten zou mislopen, is apekool. Geen Londense City-bankier betaalt belastingen over bonussen in Groot-Brittannië of Nederland. Het douceurtje gaat naar een rekening op de Kanaaleilanden of ander belastingparadijs. Hoogstens zouden de bankiers in Amsterdam van de nood een deugd maken door via een trust de ontwijkingsroute nog ingenieuzer te maken.

In plaats van het oor te lenen aan het VNO-NCW zou de politiek een keer naar de straat kunnen luisteren. De nieuwe coalitie zou het besluit moeten nemen de bonussen terug te brengen van 20 naar 10 procent van het vaste salaris in plaats van ze naar 100 procent te verhogen.

Als concessie mag Ronaldo dan bij Ajax spelen zonder belasting te hoeven betalen. Ook niet over de kampioenspremie.

Reageren? p.dewaard@volkskrant.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.