Opinie

Waarom houden we de Olympische Spelen niet altijd in Griekenland?

De ingezonden brieven van maandag 8 augustus.

null Beeld null

Olympisch Spelen horen in Olympia

Als ik op internet de foto's bekijk van de vele leegstaande olympische dorpen, verlaten stadions, afgebladderde zwembaden in de diverse landen waar de afgelopen decennia de Olympische Spelen werden gehouden, dan rest mij maar één vraag: waarom worden de Olympische Spelen niet standaard elke vier jaar in Griekenland gehouden?

Het heeft een enorme historische betekenis, zal de Griekse economie een boost geven en is goed voor de werkgelegenheid aldaar. Er hoeven niet elke vier jaar huizen of woonwijken gesloopt te worden zoals in Peking, of mensen doodgeschoten te worden zoals nu in Rio, maar iedere vier jaar gaat de sportkaravaan 'gewoon' naar Griekenland, om de sport.

Natuurlijk is het voor elk land een uitdaging, maar dit gaat voorbij aan het leed dat geleden wordt op straat en in de favela's, omdat de gewone, arme man moet wijken voor wie; de sporter, de kijker, de sponsoren? Dit strookt niet met de olympische gedachte; het verbroederen van volkeren.

Ik hoop dat het permanent houden van de Spelen in Griekenland ooit gerealiseerd kan worden, zodat er steeds gebruik kan worden gemaakt van dezelfde faciliteiten en beveiliging. En zodat er geen complexen uit de grond hoeven worden gestampt die na de Spelen leeg komen te staan.

De Winterspelen zijn een ander verhaal, hoewel men die ook goed zou kunnen houden in dezelfde plaats, maar de Zomerspelen horen in Griekenland.

Marjon Broeks, Badhoevedorp.

Laat de t bij lhbt weg

Zaterdag was het Canal Pride. Volgens wikipedia is dat 'een feestelijk evenement met een homocultureel karakter'. Voor de 'lhbt'-medemens.

Al jaren vraag ik, transgender, me af wat die 't' daar doet. Lesbisch, homo en bi zijn seksuele voorkeuren. Lhb heeft te maken met je seksleven en met je relatie(s). Transgender heeft daar niets mee te maken. Dat is een identiteitsprobleem. Als ik de homoboten zie tijdens Canal Pride, dan vraag ik me echt af wat dat met mij te maken heeft.

Als homo of lesbo kom je uit de kast. Dan vertel je familie, vrienden, kennissen, collega's over jouw seksuele voorkeur en jouw relatievorm. Je hoeft niet per se in de supermarkt of in de sportschool een coming-out te doen. Het is wel iets dat telkens terugkeert: heb je nieuw werk, nieuwe collega's of een nieuwe sportschool, dan heb je opnieuw een coming-out.

Als transpersoon maak je iets anders mee. Je hebt een coming-out die algeheel en totaal is. Ook in de supermarkt, ook als je met de hond op straat wandelt. Je kunt niet denken 'oh, ik vertel het de overburen maar niet'.

Daar staat tegenover dat als alles goed verloopt, je de coming-out al snel achter je kunt laten. Je leeft in je nieuwe sekse, als je een nieuwe baan hebt hoeven je collega's van niets te weten, als je verhuist hoeven je nieuwe buren ook niks te weten.

Totdat er bijvoorbeeld een documentaire over transseksualiteit op tv is. Dan ga je de volgende ochtend naar je werk en denk je 'ik hoop maar dat niemand dat heeft gezien', want het brengt mensen alleen maar op ideeën: 'zou zij soms ook?'.

Ik ben een heel gewoon persoon. 'Transgender' was voor mij dertig jaar geleden een issue, maar daarna niet meer.

Dus alsjeblieft, laat me met rust, voer actie voor homorechten en homo-emancipatie, dat is hard nodig, maar laat mij erbuiten.

Laat de t weg van lhb, die heeft daar niks te zoeken.

Christine Karman, Amsterdam

Rare praat

Elma Drayer heeft natuurlijk groot gelijk als ze Zomergast Dyab Abou Jahjah en consorten mallotige praatjesmakers noemt (O&D, 5 augustus).

Ze is zo genereus en tolerant dat ze hen alle vrijheid gunt hun dwaze ideeën te verkondigen als het maar niet in NRC Handelsblad of tijdens Zomergasten gebeurt.

Met andere woorden, rare praat is tot daaraan toe, als die maar niet ook de elite (NRC Handelsblad, de VPRO) wordt voorgeschoteld.

Dat vind ik weer raar.

Aad van den Enden, Utrecht

Strietsen?

In zijn brief getiteld 'Ga toch strietsen' (U, 6 augustus) vraagt Mart de Hoog of 'strietsen', een samenvoeging van stroom en fietsen, geschikt is als nieuw woord voor het zich vervoeren per e-bike.

Zijn pleidooi voor een nieuwe term verdient lof, want 'e-bike(n)' klinkt lelijk. Maar 'strietsen'?

In Noord-Limburg zal het niet aanslaan, want daar betekent het 'jatten', zoals blijkt uit deze drie regels uit een Venloos carnavalsliedje: Ik had eine nieje fiets/ noow kan ik weer gaon stiefele/ ze hebben um gestriets.

Elders betekent 'strietsen' volgens Van Dale onder meer 'vrijen'. Onwillekeurig roept dat de gedachte op: Ja, maar op een oude fiets moet je het leren.

Toch even verder zoeken?

F. Bakker, Nijmegen

null Beeld null

Haat

In zijn Voetnoot over haat (Voorpagina, 5 augustus) gaat Arnon Grunberg de fout in. Wat reporters van de New York Times uit 'de monden van Trump-aanhangers' hebben 'opgevangen' zegt mijns inziens weinig over de ideeën van alle aanhangers.

Of mag je over Trump-aanhangers wél generaliseren en over Mexicanen en moslims niet?

Het zijn juist dit soort generalisaties over groepen mensen die Grunberg aan de kaak wil stellen.

Des te merkwaardiger is het dat hij ten aanzien van bepaalde groepen (Trump, Front National, PVV) dezelfde reflexen vertoont.

Dat Grunberg de roep vanuit die groepen om strengere immigratieregels verklaart uit haat en bloeddorst, lijkt vooral voort te komen uit een diepgewortelde haat jegens die groepen van Grunberg zelf.

Rob de Vos, Deurne

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden