Column

Waarom het enige christelijke hotel van Nederland stopt

Het is de laatste Kerst van hotel Eureka. Het enige christelijke hotel van Nederland, met huis-regels 'voor christenen aan de rechterkant', geeft het op. 'Het was fantastisch'- Aart praat al in de verleden tijd.

'Failliet gaan ze niet, maar volhouden is zwaar. En dan moeten Aart en Lydia constateren dat er weinig steun is uit eigen kring.'

Aan de prijzen ligt het niet. Kamer met uitzicht en ontbijt voor 35 euro. In het mooie Montferland. Daar komen ook wel andere klanten op af, maar die huldigen andere principes en dat valt niet goed bij de christelijke gasten, dus dan zegt Aart van Gent maar dat het vol is ook al heeft hij kamers vrij.

Principes zijn kostbaar. 'Hier wil je onder gelijkgestemden zijn', zegt Lydia, zijn vrouw. Hun gasten worden almaar ouder, het lijkt soms wel een zorghotel. 'Christelijke campings', zegt Aart, 'schijnen het goed te doen bij de jeugd.'

Hotel Eureka staat Scandinavisch in het dorp. Het heeft rechte lijnen. Van de christelijkheid zijn weinig directe signalen: het harmonium in de eetzaal, een Luthers avond-gebedje in een benedenvloerse kamer - dat is het wel. Prominenter zijn de televisies.

Er wordt niet gekaart in hotel Eureka. Ook is er geen biljart. De huisregels zijn helder. Ze vragen stilte voor het warme eten en daarna lezen ze. Dat geeft steeds meer gedoe. Er is altijd wel iemand die uit de nieuwe Bijbel wil lezen, want de taal van de Statenbijbel is taai. 'En dan krijg je daar discussies over met mensen die niet de vrijmoedigheid hebben', zegt Lydia. 'Soms leest een vrouw - maar dat willen de mannen uit de SGP-kliek niet. Het kwam bijna zover dat we dachten: we doen dat hele bidden, lezen en danken eruit.'

De christelijke rechterkant is een lastig te begrijpen constellatie, ook voor christenen als Aart en Lydia. Het is een boom met uitwaaierende takken, waaraan hardhandig wordt geschud. 'Het verschuift', zegt Aart steeds weer. Over de televisies met digitenne op alle kamers 'kun je schijnheilig doen', maar ook 'de zware broeders' trekken zich graag terug voor het Journaal. En vragen Aart dan of hij kan helpen het apparaat aan de gang te krijgen. 'Bij ons in de gereformeerde gemeente mag televisiekijken niet - maar deze investering was meer een zakelijke beslissing.'

Vroeger, zegt Lydia, was samenzang bij het orgel belangrijk. 'Nu eisen ze gratis wifi.'

Hotel Eureka is goed verbouwd met een behoorlijke hypotheek. Failliet gaan ze niet, maar volhouden is zwaar. En dan moeten Aart en Lydia constateren dat er weinig steun is uit eigen kring. 'Als je een Turkse speciaalzaak hebt, steunen de Turken je', zegt Aart. 'Maar in het christelijke circuit gaat dat anders.'

'Vroeger was samenzang bij het orgel belangrijk, nu eisen ze gratis wifi.'

Het is hard onderhandelen tegenwoordig, en dat begint al aan de telefoon. Noemt Lydia de prijs voor een midweek dan is het van: we doen het voor zo- en zoveel. Zelfs hun eigen kerkgemeente bestelt de catering elders, omdat het goedkoper is. 'Gun het ons', denkt Lydia op die momenten, 'het is een zware tijd.'

Van oudsher adverteert hotel Eureka in het Reformatorisch Dagblad. Maar die krant drukt nu ook reclame af van reguliere, niet-christelijke concurrentie. Dat steekt. Ze probeerden het Nederlands Dagblad, dat heeft een lichter publiek. Er kwamen reacties, 'maar wel van mensen die op zondag willen vertrekken. Dat hebben we nog nooit gehad.'

In- en uitchecken doen ze niet op zondag. Het eten maakt Aart op zaterdagavond klaar: aardappels schillen, groenten koken, sukadelappen braden. Het hoeft alleen maar opgewarmd. Of het verschuift of niet - ze blijven toch het liefst dicht bij hun geloof.

'Soms leest een vrouw - maar dat willen de mannen uit de SGP-kliek niet.'

Aarts vader zegt weleens: 'Als principes geld kosten, vallen kerkmuren weg.'

Er zijn gemoedsbezwaarde gasten die zich nooit verzekeren - de Heere bestuurt alle dingen - maar bij gebrek aan annuleringsverzekering vragen ze toch hun geld terug. Lydia vertelt emotioneel over een telefoongesprek dat ze gisteren te verwerken kreeg: 'Het geld moest en zou terug, anders zou hij iedereen weleens vertellen hoe wij in elkaar zitten als christenen'. Het ging om 1.000 euro. Lydia heeft dat terugbetaald.

'Het is soms lastig', concludeert Aart, 'om zaken te doen met je eigen soort.'

Maar fantastisch was het ook.

Hotel Eureka begon veertig jaar geleden met de ouders van Aart. Omdat het grote gezin uitbleef dat ze voor ogen had, wilde zijn moeder een hotel dat elke zomer vol zat met christelijke jeugd. Aart stond er als 7-jarige te koken, sliep in de kelder omdat zijn kamer was verhuurd, begon later een viswinkel maar besloot toch de droom van zijn moeder voort te zetten. 'Mijn vader zag hoe zwaar het was. Die zag het minder zitten.'

En nu krijgt hij gelijk.

Er kwam een koper aan de deur die hotel Eureka wilde hebben. Ze kunnen stoppen zonder schuld.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden