Waarom Feyenoord èn PSV landskampioen worden

FEYENOORD heeft een doelman van wereldklasse, Dudek, die zijn teleurstelling over het afketsen van de miljoenentransfer naar Arsenal draagt als een man....

Kalou en Leonardo zijn in aanleg de beste vleugel-aanvallers op de Nederlandse velden. Bosvelt en Paauwe vormen het gerenommeerde middenveldblok dat de doorstroming tussen aanval en verdediging tot in de finesses beheerst. Aanwinst Van Hooijdonk is een aanvalsleider van allure en in die rol beter dan nieuweling Vennegoor of Hesselink bij PSV.

Feyenoord heeft bovendien een legioen dat nog steeds groeit en beschikt over het mooiste stadion van Nederland met een prachtig veld. Feyenoord is, om een modewoord te gebruiken, een hype, zoals Ajax dat eens was.

Al met al een stevige basis voor de titel. Maar om antwoord te geven op de vraag waarom Feyenoord kampioen wordt in het seizoen 2001-2002, moeten we terug naar december 2000, naar de stand bij de winterstop. Die was: 1. Feyenoord 17-43, 2. PSV 17-38. Dat verschil had groter kunnen zijn, want PSV won medio november in Eindhoven onverdiend met 1-0 van Feyenoord.

Tot de winterstop waren Feyenoord en PSV compleet en was er sprake van een gevecht. Vergelijk het met de interland Nederland - Engeland van woensdag. Vóór rust waren beide partijen op volle sterkte en heerste Nederland. Erna was het oefenduel in Londen een tombola zonder waarde.

Ná de winterpauze was het in één keer over in Rotterdam. Feyenoord kón geen partij meer bieden door een onvoorstelbare reeks blessures en ander onheil. Bosvelt, Paauwe, Van Wonderen, Kalou, Kornejev (en al eerder Van Gastel) - bijna de volledige as van het elftal - waren maanden en veelal tegelijkertijd geblesseerd. Pingelmannetje Leonardo had geen geldig paspoort.

Natuurlijk is het te gemakkelijk om de malaise louter af te schuiven op blessures. Feyenoord miste al vóór de winterstop een topschutter zoals Petursson of Houtman dat waren in het verleden; een vent die je voor 25 treffers kunt intekenen.

Trainer Van Marwijk, beschaafd èn begaafd, zette als ultiem gebaar van armoede bij tijd en wijle Jochemsen in de aanval, een middenvelder pur sang die in zijn carrière een paar handenvol doelpunten heeft gemaakt. De eindstand was derhalve: 1. PSV 34-83 (doelsaldo 73-23), 2. Feyenoord 34-66 (67-37).

In deze zomer volgde het reveil in Rotterdam-Zuid, aangestuurd door voorzitter Van den Herik en bestuurslid technische zaken Baan. Feyenoord, meestal omschreven als de armoedzaaier van de nationale topdrie, sloeg onbarmhartig toe op de transfermarkt. Een van de gevolgen is dat Kornejev, op wie vorig seizoen het aanvalsspel deels was afgestemd, straks blij mag zijn met een plaats op de bank.

Slechts één belangrijke speler verliet de Kuip, waarbij de aanduiding 'belangrijk' enige relativering behoeft. De Ier Connolly, die met twee doelpunten de cruciale wedstrijd om de tweede plaats tegen Ajax besliste, overspeelde zijn hand door een salaris van drie miljoen gulden te vragen.

Connolly maakte overigens slechts vijf van de in totaal 67 Feyenoord-treffers. Topschutter was Tomasson met vijftien doelpunten, een aantal dat gemiddeld genomen te weinig is om kampioen te worden.

Maar dat is allemaal verleden tijd. Pierre van Hooijdonk, leverancier van doelpunten en sfeermaker, is de nieuwe aanvalsleider. Als we alleen zijn treffers in de hoogste divisies van verschillende landen (bij NAC, Celtic, Nottingham Forest, Vitesse en Benfica) tellen, komen we op een gemiddelde van 0,66 in 140 duels. Alleen zijn komst is dus al goed voor pakweg 22 (34 maal 0,66) treffers.

Ook anderen zullen vaker gaan scoren door zijn aanwezigheid. Feyenoord krikt het aantal doelpunten op van 67 tot ongeveer 90.

Feyenoord incasseerde 37 treffers. Dat is te veel voor een toppositie. Dus is ook de defensie versterkt. Pieter Collen (van NEC) is een allrounder die op rechts en in het centrum uit de voeten kan. Ramon van Haaren (van Roda JC) vervult de leemte op de linkerflank, die met Rzasa en Tininho kwalitatief mager was bezet. Feyenoord verloor liefst tien keer vorig seizoen, waarvan acht keer met één doelpunt verschil. Door de grotere schotvaardigheid én de betere defensie zal het aantal nederlagen danig worden teruggebracht en, als logisch gevolg, het aantal punten aanzienlijk opgevoerd tot om en nabij de 85. Dat zal genoeg blijken voor de titel.

En dan zijn daar voor Feyenoord nog de bonussen. Van Gastel is weer fit. Elmander, vorig seizoen in de winterstop gearriveerd uit Zweden, breekt door, want hij is een groot talent. Degenen die riepen dat Feyenoord vorig jaar de verkeerde aanvaller van de Zweedse club Örgryte had aangetrokken (Allbäck scoorde bij Heerenveen aan de lopende band) verkondigen onzin. Allbäck is acht jaar ouder en mislukte eerder in het buitenland (bij Bari).

Smolarek, vorig seizoen door de blessurenood veel te vroeg naar voren geschoven, ontwikkelt zich snel, net als Elmander.

Shinji Ono ten slotte zal uitgroeien tot een sensatie. Hij is een technisch wonderkind. De Japanner, door Van Marwijk al vergeleken met Vanenburg, kan net als Smolarek en Elmander op meerdere aanvallende posities spelen. Degenen die hem beter kennen, oud-trainer De Mos of voormalig Ajacied Oulida, roemen de kwaliteiten van de kleine man, die zich bij Feyenoord voorbereidt op een glorieus WK in eigen land.

Waar de selectie vorig seizoen te smal was, krijgt Van Marwijk te maken met luxe-problemen. De 33-jarige Jan de Visser mag blij zijn dat hij op de bank kan plaatsnemen en zijn wedstrijdpremies meepakt. De vijfde aankoop Leonardo II weet dat rivaal Kalou beter is, de anderen zullen morrend plaatsnemen op de bank.

Leonardo I is een talent dat altijd verwend is in de Rotterdamse jeugdploeg, omdat hij miljoenen vertegenwoordigde. Zijn mentale weerbaarheid wordt zwaar op de proef gesteld als Van Marwijk voor de linkerflank net als in de oefenperiode kiest voor Smolarek.

Van Gastel is fit, na anderhalf jaar blessureleed. Hij was in het seizoen van Feyenoords vorige kampioenschap (1999) de belangrijkste speler en is, tot zijn eigen onvrede, gedaald in de hiërarchie. Hij wil voetballen in zijn laatste contractjaar. Routinier Van Gobbel is een emotioneel mens die slecht bestand is tegen bankzitten. Maar ook trainer Van Marwijk is gelouterd door een seizoen van kommer en kwel. Hij zal de ego's in het collectief dwingen.

Kortom: Feyenoord wordt kampioen op zondag 28 april 2002, thuis tegen Heerenveen. PSV eindigt een goede tweede.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden