Waarom de Volkskrant aanslagplegers niet mijdt, en hoe het afliep met de V-puzzel

De week van Pieter Klok, plaatsvervangend hoofdredacteur.

Steffie Verspeek vond de schat V Zomerspeurtocht. Beeld Daniel Cohen

Lone wolf

'Wanneer wordt een lone wolf een terrorist?', vroeg Sterre Lindhout zich af op onze voorpagina van maandag. Ze beschreef de Duitse discussie, maar het stuk had net zo goed over de discussie ter redactie kunnen gaan. De aanslagen in Parijs waren duidelijke gevallen van terrorisme, maar de aanslagengolf die nu over Europa heen spoelt, heeft een veel diffuser karakter. Het varieert van de jongeling in psychische nood die niet anoniem wil sterven tot een hardcore IS-fan.

'De vraag lijkt semantisch', schreef Lindhout, 'maar is relevant omdat de keuze tussen die twee woorden grote maatschappelijke consequenties heeft. (...) Tegen terrorisme zetten overheden politie en geheime dienst in en nemen ze burgers democratische vrijheden af. Na aanslagen door 'gekken' blijft dat achterwege.' Het is voor ons dus van groot belang dat we de aanslagen in de juiste bewoordingen beschrijven (lees ook vooral de Ombudsvrouw hierover). Volgens Arnon Grunberg moeten we de aanslag in München vergelijken met de crash met het German Wings-toestel. Een zelfmoord in de eerste plaats. 'Soms politiseren psychiatrische patiënten hun problemen. Er is geen enkele reden dat wij dat ook zouden moeten doen.' Meestal is het een cocktail aan drijfveren en omstandigheden die mensen aanzet tot deze daden. Elke drijfveer moeten we precies en nauwgezet onder de loep nemen. Daarom gaan we niet mee met Le Monde en Die Zeit, die hebben besloten om de daders in het vervolg zo min mogelijk aandacht te geven.

Sterre Lindhout, correspondent in Duitsland. Beeld Io Cooman

Aardse paradijzen

Olaf Tempelman is al jaren op zoek naar de hemel op aarde. Zijn queeste voerde hem al langs Denemarken, Zwitserland, Singapore, Tahiti, Cuba en Brazilië. Deze zomer besloot hij het over een andere boeg te gooien: waarom denkt Martin Simek, oud-tenniscoach en de koning van het intieme interview, dat het paradijs in Zuid-Italië ligt, in het weerbarstige Calabrië? Ieder ander zou het vliegtuig nemen, maar Olaf vond dat hij de 2.200 kilometer met de auto af moest leggen. Niet alleen omdat het goedkoper was - er is niemand die zo zuinig reist als hij -, maar vooral omdat hij zo het wezen van Calabrië beter kon doorgronden. Het kostte hem wel zijn auto. Op de terugweg strandde hij met een oververhitte motor in Zwitserland. 'Ik denk dat de leidingen voor de koelvloeistof beschadigd zijn op de hobbelige weggetjes in het zuiden.'

Het leverde een prachtreportage op. 'Voorheen waren anderen een pion in jouw verhaal, nu ben jij een pion in mijn verhaal', zei Tempelman tegen Simek.

Zoals in veel van zijn verhalen kwam Tempelman - oud-correspondent in Boekarest - voor het definitieve antwoord in Oost-Europa uit. Simek had aan zijn jeugd in Tsjechoslowakije een hekel aan apparatsjiks overgehouden, was Olafs analyse. Mannen met macht zijn in Simeks wereld bange mannen, die veel te verbergen hebben. 'Wie kun je wel vertrouwen? De mensen uit bergdorpen. (..) Dat waren de mensen bij wie je veilig was.' Lees dat stuk en - als u dat nog niet heeft gedaan - ook alle eerdere afleveringen op volkskrant.nl/paradijs. En verheug u alvast op de volgende aflevering over Argentinië, dat honderd jaar geleden de meest paradijselijke plek op aarde was.

Martin Simek. Beeld Iris van Hornsveld

Labyrint

Dat er onder de Volkskrant-lezers veel fervente puzzelaars zijn, was bekend. Dé manier om een lezersopstand te ontketenen, is het afschaffen of veranderen van een puzzel. Maar dat ze zo creatief en volhardend zijn als Steffie Verspeek en Arne Dielis hadden we nooit verwacht. Als volbloed hackers gingen ze het raadsel te lijf dat V-chef Chris Buur, kunsthistorica Wieteke van Zeil, tekenaar Raoul Deleo en wiskundige Jan Beuving hadden bedacht. Geheel in de stijl van V was het geen gewone puzzel, maar een hoogmis voor het sprookje, de wiskunde en de kunst, een vijfdimensionaal labyrint waarin een normale sterveling direct verdwaalt. Gelukkig waren de tekeningen van een ongekende schoonheid en de verhalen ook zonder het puzzelelement zeer de moeite waard. Verspeek en Dielis sloegen doodlopende wegen in, maar wisten te achterhalen dat de zesde tekening van Deleo in Den Bosch was verstopt. Lees hoe ze tot het antwoord kwamen. Begrijpt u het?

De illustratie van Raoul Deleo. Beeld Raoul Deleo

Pieter Klok, plaatsvervangend hoofdredacteur

Reageren? p.klok@volkskrant.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden