Waarom de 'parachutemoord' zo'n bizarre zaak is

AMSTERDAM - De 'Parachutemoord' is het gaan heten. Els Clottemans werd woensdag schuldig bevonden aan de moord op liefdesrivale Els van Doren en hoorde donderdag de rechter een celstraf van dertig jaar opleggen.

Openbaar aanklager in de zaak Patrick Boyen. Beeld reuters
Openbaar aanklager in de zaak Patrick Boyen.Beeld reuters

Met die straf komt donderdag een einde aan een zaak die media en publiek in België en daarbuiten vier jaar bezig hield. Een zaak die aan alle kanten vreemd was en steeds vreemder werd. Hier is waarom.

Het geval
Een moord is nooit alledaags, dat geldt ook voor deze. Als het al moord is, maar daarover later meer. Op 18 november springen de Eindhovenaar Marcel Somers, zijn geliefde Els van Doren en zijn andere geliefde Els Clottemans uit een vliegtuig. Els van Doren overleeft de sprong niet, haar parachute gaat niet open, ze stort ter aarde in een tuin in het Belgische Opglabbeek.

De verdachte
Els Clottemans (26) wordt er na politie-onderzoek van verdacht de parachute van Van Doren te hebben gesaboteerd, en wel uit jaloezie. Beide vrouwen hadden, zoals gezegd, een verhouding met Marcel Somers, maar hij zou de voorkeur geven aan Van Doren. De advocaat van de nabestaanden van het slachtoffer sprak van 'de perfecte misdaad'.

In de rechtszaak wijst Somers Clottemans ook aan als dader. Clottemans ontkent vier jaar lang, en toont nauwelijks emotie tijdens de rechtszaak. Voor sommigen reden genoeg om haar te veroordelen.

De jury
De rechtszaak is een zaak die wordt beoordeeld door een zogenaamde assisenjury. Die jury wordt ingesteld in assisenzaken, rechtszaken die gaan over zware misdrijven en politieke delicten. De jury verklaart of een verdachte schuldig is of niet, de rechter beslist vervolgens samen met de jury wat de straf is. In een assisenzaak is het niet mogelijk om in hoger beroep te gaan. Wel kan men in cassatie gaan bij het Hof van Cassatie in Brussel, maar die oordeelt alleen over mogelijke vormfouten.

Kritiek was er op de jury omdat de leden ervan nauwelijks vragen stelden aan Clottemans tijdens het proces. Daarbij bevatte de motivering van de jury veel psychiatrische kwalificaties van Clottemans, die niet of nauwelijks aan bod kwamen in het onderzoek of in de rechtszaak.

Voordeel van een assisenjury is overigens dat de rechter oordeelt over het oordeel van een onafhankelijke jury, en niet alleen over het onderzoeksrapport van politie of justitie, legde rechtspsycholoog Peter van Koppen uit op Radio 1.

Het bewijs
Harde bewijzen tegen Clottemans zijn er nooit geweest. Er is een parachute, er is de dode Van Doren, maar daar houdt het wel zo'n beetje op. Belangrijkste 'bewijs' is dat Clottemans het motief en de gelegenheid had om Van Doren te vermoorden. Ook is er nogal wat kritiek op het politie-onderzoek in de zaak.
Terwijl de jury in beraad was, ontdekte een lid van de jury de handtas van Van Doren tussen het bewijsmateriaal dat de politie had verzameld. Die handtas speelde een heel belangrijke rol in het pleidooi van de advocaat van de nabestaanden, maar was sinds de dood van Van Doren spoorloos.

Na de dood van Van Doren ging haar familie haar persoonlijke spullen ophalen bij de parachuteclub, maar Clottemans zou de handtas ophalen. Die handtas had Els van Doren altijd bij zich. Hij werd dus pas tijdens het proces gevonden in de tas met spullen die bij Clottemans in beslag zijn genomen, maar is niet terug te vinden in het politierapport. Ofwel de politie heeft een blunder gemaakt, ofwel iemand heeft de tas tussen de spullen van Clottemans gestopt. Niemand weet het zeker.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden