Waarom de baard weer helemaal terug is in het straatbeeld

De baard is weer terug in het Nederlandse straatbeeld. Niet dat hij ooit helemaal weg is geweest uiteraard, maar voor de baard in volle glorie moeten we toch echt terug tot de jaren zeventig. Beginjaren zeventig welteverstaan, de jaren waarin we het allemaal anders gingen doen en de baard een uiting was van creativiteit en linksigheid, van een progressieve levenshouding zo u wil.

Beeld bruno

Daarna verdween hij naar de randen van de mannelijke mainstream, slechts voorbehouden aan volhardende religieuze fanatici en old school bear-homo's, die elkaar via een wel heel vrolijke speling van het lot troffen op gezamenlijk terrein.

Verdacht modisch
Maar zie, de baard stak zijn kop weer op. De eerste keer dat het mij begon op te vallen, was in Kopenhagen, een jaar of vijf geleden. Tot die tijd zag je af en toe wel eens een verdwaalde baard (Chriet Titulaer is nooit ver weg, tenslotte), maar daar in Denemarken zag ik ineens heel veel baarden bij mannen die er verdacht modisch uitzagen - sowieso had ik nog nooit zoveel jongens in skinny jeans gezien. Zelfs de pubers liepen er in rond!

Ja, Kopenhagen was begin deze eeuw de stad die meer dan gekende uitvalbases als Parijs, Milaan of New York een modische voortrekkersrol vervulde. Sowieso leek het die eerste jaren van het millenium alsof alles in Scandinavië van goud was, Scandinavië bleek een keurmerk voor gegarandeerde hip-heid. En daar, waar het kompas van de goede smaak werd afgesteld, besloten de heertjes zich in groten getale ineens niet meer te scheren.

Misschien (ik filosofeer hier wat aan de keukentafel) om te compenseren voor die wat wufte voorliefde voor mooie kleertjes en strak design. Want de baard die terugkeerde was niet een variant op de five o'clock shadow; het was de volle baard die we kennen van de mannen die te kaap'ren willen varen. Niks geen vlassig Che-sikje; dit waren baarden met karakter. Vikingbaarden!

Rap in ons straatbeeld
Nederland ligt op een steenworp afstand van Kopenhagen, dus de baard liet zich ook rap in ons straatbeeld zien. Ook hier was het overigens de creatieve avant-garde die het scheermes links liet liggen. Wat dat betreft is er wel een parallel met de baarddragers uit de jaren zeventig. De baard is nog altijd een progressief accessoire. Geert heeft wangen als babybilletjes.

Op de laatste Bread & Butter Fair in Berlijn, de grootste halfjaarlijkse modebeurs van Europa, was het me toch even te veel. Uit alle hoeken en gaten van Europa komen daar in mode geïnteresseerden naar toe. Daar is verder niks mis mee, maar nu leek het wel een congres van baarddragers! Toen heb ik 'm zelf bij thuiskomst maar weer afgeschoren. Er is een grens aan de uniformiteit waar een mens zich aan wil conformeren, dus hup, het mes erin.

Arno Kantelberg is hoofdredacteur van Esquire.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden