Waar zit je? Rosita Steenbeek

SchrijfsterRosita Steenbeek (50) woont in Rome op de plek waar Ceasar werd vermoord...

Waar zit je?

Ik sta op het terras van mijn appartement in het centrum van Rome, vlakbij het Pantheon. Centraler kan bijna niet. De bougainville bloeit en ik hoor prachtige muziek.

Welke muziek?

Het palazzo waar mijn appartement onderdeel van is, is tegen een kerk uit de achtste eeuw aan gebouwd. In de kerk repeteert nu een barokorkest voor een concert. Zojuist zweefde er nog een vleugel boven mijn hoofd. Ik woon pal naast die kerk, ervan gescheiden door slechts een dunne muur. Ik kan vanaf mijn terras één van de glas-in-loodramen aanraken. God de Vader staat erop, met zijn zoon op schoot en geflankeerd door engelen. Heel mooi met die kleuren, vooral als het licht in de kerk brandt.

Dat klinkt als een bijzondere plek om te wonen.

Dat is het ook. Ik woon magistraal, op een plek die symbool staat voor mijn leven. Ik woon naast een kerk – ik kom uit een domineesfamilie –, beneden is een bibliotheek – ik schrijf – en aan de overkant van het binnenplein is een theater – ik kwam naar Rome om te acteren.

Wanneer was dat?

In 1986. Op de middelbare school liep ik de Romereis mis, omdat ik een hersenbloeding had gehad. Toen nam ik me voor: die reis ga ik overdoen. En beter! Maar ik kwam hier ook om mijn geluk te beproeven als actrice in de Italiaanse film. Het plan was niet om te blijven, ik wilde doorreizen naar Parijs en New York. Maar ik ontmoette zo veel geweldige mensen, dat ik nooit meer ben weggegaan. In Nederland ben ik vooral nog als ik een boek moet afronden en promoten. Rome is mijn thuis.

Hoe komt het dan dat Nederland zo niet voelt?

In de eerste plaats door het klimaat, het weer is hier zo fijn. Behalve nu, want het regent pijpestelen. Maar daar zijn de Romeinen blij mee: ‘Dan komt de aarde weer tot rust’, zeggen ze. De aardbeving in L’aquila was hier namelijk ook goed te voelen. Maar ik hou vooral van de extremiteit van Rome, afgezien van de schoonheid van de stad, natuurlijk. Er gebeurt hier altijd wat. Zoals die vleugel die zomaar boven mijn hoofd zweefde. En laatst liep ik op straat en werd ik door een motoragent gesommeerd aan de kant te gaan. Kwam de pausmobiel voorbij.

Wat is voor jou de mooiste plek van Rome?

Ik ben heel erg dol op het Pantheon. Dat is zo mooi en zo groot en zo strak... Ik ga er vaak ‘s ochtends vroeg heen, als de toeristen nog in bed liggen. Dan ga ik er een beetje zitten schrijven, op een bankje. Het mooiste is het als het regent, dan klatert het water door het gat in het plafond naar binnen. Sensationeel. En dan te bedenken dat het er al meer dan tweeduizend jaar staat! Dat trekt me ook enorm aan in Rome: de lange geschiedenis die de stad uitademt en die doorwerkt in het leven van alledag.

Kun je dat uitleggen?

Nou, ik woon dus naast een kerk uit de achtste eeuw. Het theater tegenover de binnenplaats staat op de plek waar Julius Caesar werd vermoord. De pizzeria waar ik vaak eet is gebouwd in het badhuis van Agrippa... Al die stukjes geschiedenis neem je mee. Het geeft een gevoel van grootsheid daar even onderdeel van te zijn en het relativeert tegelijkertijd. Wanneer je hier iets wilt regelen sta je urenlang in de rij. Maar ach, dan neem ik een boek mee, of klets met de andere wachtenden. Men leeft hier bij de dag en ik dus ook.

Neeltje Huirne

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden