'Waar wiskunde overal hetzelfde is, heeft elk land zijn voetbalstijl'

IWAN TOL

NAAM: ARCO JOCHEMSEN

LEEFTIJD: 42 JAAR

SPEELDE BIJ: VITESSE, FEYENOORD, FC UTRECHT, FC TWENTE, FC ZWOLLE

BEROEP: DOCENT WISKUNDE OP HET BEEKDAL LYCEUM IN ARNHEM

Wiskunde geven is geen roeping. Ik vind het leuk werk, waar ik veel voldoening uit haal. Maar roeping gaat me te ver. Dan zou ik andere dingen hebben afgezegd om maar voor de klas te kunnen staan. Dat is niet zo. Wiskunde is makkelijk uit te leggen: het is zoals het is. De kunst is om het voor leerlingen begrijpelijk te maken. Daar zit voor mij de uitdaging in.

Nadat ik was gestopt met voetballen, ben ik eerst een jaar facilitair manager geweest bij Vitesse. Wat dat is? Ja, dat vroeg ik mezelf op een gegeven moment ook af. Ze hadden het ook accommodatiebeheerder kunnen noemen. Of conciërge. In elk geval paste de inhoud van het werk niet echt bij me. Toen ben ik gaan nadenken: wat wil ik dan wel? Als zij-instromer ben ik toen in het onderwijs beland. Ik werk nu voor 24 uur op het Beekdal Lyceum, een school waar topsporters een aangepast programma kunnen volgen. Er zitten hier onder meer talentvolle volleybalsters, handbalsters, boogschutters en voetballers.

Nee, leerlingen spreken me zelden aan over mijn voetbalcarrière. Als ze me kennen, dan is het hooguit van filmpjes op YouTube. Prima zo. Ik ben trots op wat ik heb bereikt, heb in een volle Kuip mogen spelen, dat had ik voor geen goud willen missen.

Maar soms lijken dingen van de buitenkant mooier dan ze zijn. Als voetballer ben je in mijn ogen vooral een instrument dat wel of niet wordt ingezet door de trainer. Je bent erg afhankelijk. Nu ik voor de klas sta, bepaal ik zelf hoe mijn werk eruit ziet. Die vrijheid vind ik wel zo prettig.

Wat ik in het begin lastig vond, was orde houden. Je moet vaak boos lijken, maar het niet zijn. In het begin was ik weleens echt boos. Dan trok ik te snel conclusies en stuurde ik iemand weg, terwijl die zich juist die keer wel had gedragen. Wat het ook lastig maakt: wat voor de een werkt, werkt voor de ander niet, terwijl je tegelijk zo rechtlijnig en consequent mogelijk wilt zijn. Dat gaat nu veel beter. Waar ik eerder voor moet oppassen, is dat ik te veel op routine ga doen. Elke klas is weer anders.

Het is wel raar dat ik met lesgeven minder verdien dan met voetballen. Voetbal is toch gewoon een kwestie van een bal kunnen trappen, terwijl daar schofterige bedragen voor worden betaald. Maar vergeet niet: de voetballers bepalen niet hoeveel ze waard zijn, dat doen de bestuurders. En die discussie kun je ook breder trekken: er zijn mensen in de effectenhandel die met drie drukken op een knop slapend rijk worden. Is dat dan wel normaal?

Als persoon ben ik zwart-wit, daarom past wiskunde goed bij me. In wiskunde staat het antwoord vast. Je kunt hooguit discussiëren over hoe je tot het antwoord bent gekomen. In voetbal draait het veel meer om visie: wat vind je belangrijk? Is dat winnen, mooi spelen of plezier hebben? Waar wiskunde overal ter wereld hetzelfde is, heeft elk land met voetbal zijn eigen stijl. Dat maakt de sport ook weer zo fascinerend.

undefined

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden