Waar Van der Vaart vandaan komt, is hij nooit weggegaan

Weekblad Privé presenteerde deze week 'ontroerende foto's uit Sevilla' van het 'liefdespaar van het jaar'. Op de onscherpe coverfoto geven een ongeschoren man en een blonde vrouw elkaar een kus.

Rafael van der Vaart Beeld anp

Een jochie slaat ze glunderend gade. 'Zo blij is Damián met ESTEVANA!', is de begeleidende tekst. Dezelfde foto is ook binnenin afgedrukt. Fernando staat er nu ook op. Hij is de broer van de mannelijke helft van het liefdespaar van het jaar.

Evert Santegoeds melkt het thema al wekenlang uit. Vorige week publiceerde zijn blad foto's van het liefdespaar, het jongetje en de broer terwijl ze op het strand voetbalden, waarbij opviel dat ESTEVANA een voortreffelijke techniek heeft. Ook zoende het liefdespaar in de golven.

Dus alleen daarom al is het goed dat Rafael van der Vaart voor de NOS het EK zal becommentariëren. Een paar weken is hij geen prooi van hongerige fotografen die, in wat Santegoeds een 'onbewaakt moment' noemt, foto's van hem maken. Dat betekent dat ze zich verschuilen achter een strontkar en met behulp van enorme telelenzen foto's maken, zonder eerst om toestemming te vragen.

Van der Vaart wordt al jarenlang door dit soort types gestalkt. Eerst was er de breuk met Sylvie Meis, daarna de relatie met Sabia Engizek. Zij is de ex van Khalid Boulahrouz en ook nog eens de voormalige hartsvriendin van Sylvie. Bovendien was ze een tijd zwanger van hem, of niet, daarover bestaat onduidelijkheid. Nu is de vonk overslagen met Estavana Polman, een tophandbalster.

Daar ging het vooral over, de afgelopen jaren. Van der Vaart is nauwelijks nog een voetballer. Dat is jammer, want hij was fenomenaal. Hij staat bij Betis Sevilla onder contract, maar dat weet bijna niemand, want hij mag nooit meedoen.

De afgelopen weken verscheen een stroom interviews met hem, naar aanleiding van zijn klus bij de NOS. Ik heb ze allemaal met plezier gelezen. Dat komt omdat hij niet is veranderd, ondanks het geld, de roem en de bovenmatige aandacht voor zijn privéleven. Een spoor van arrogantie is niet te ontdekken.

In een interview met de VARAgids vraagt Mark van den Heuvel wat het met hem doet, de aandacht van de boulevardpers. Het standaardantwoord is dat het irritant is, maar dat het er kennelijk bijhoort.

Van der Vaart zegt: 'Ik heb er zelf natuurlijk ook een potje van gemaakt.'

Uitgebreid praat hij over zijn rol in het niets bij Betis, zonder te klagen. Ach, het hoort er allemaal bij, zegt hij berustend, 'een carrière zonder dieptepunten is geen carrière'.

Zijn moeder komt ter sprake. Alles gebeurt met een reden, zegt zij altijd. 'Nou, op die reden zitten we hier in Sevilla nog steeds te wachten met z'n allen.'

Ik zag haar vorig jaar, die moeder. We waren uitgenodigd voor een toernooi bij de club waar Van der Vaart begon, De Kennemers in Beverwijk. Het toernooi werd georganiseerd door de vader van Van der Vaart, Ramon. Met een glas bier in zijn hand liep hij de hele dag grappen te maken en slap te ouwehoeren.

Zijn vrouw, Lolita, stond samen met een paar vriendinnen achter de tafel waarop de prijzen van de loterij stonden uitgestald. Ze dronken thee. De prijzentafel had veel weg van een etalage van Blokker.

We kregen een krat bier en vlees van de barbecue en een van ons won de prijs voor de slechtste speler van het toernooi. Geintje van Ramon.

Hij had ook een zangertje geregeld, een man die Nederlandstalige liedjes zong en daarbij werd ondersteund door muziek die uit een laptop kwam. Voor een goed doel werd een shirt van Rafael geveild.

Het contrast met de glamourwereld waarin Sylvie Meis en jagende paparazzi paraderen, kon nauwelijks groter zijn. Hier werd geapplaudisseerd voor een zangertje en probeerde Lolita van der Vaart voor de club nog een paar loten te slijten.

Alles viel op zijn plaats. Waar Van der Vaart vandaan komt, is hij nooit weggegaan.

Paul Onkenhout is redacteur van de Volkskrant. Reageren? p.onkenhout@volkskrant.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.