Waar Oltmans komt, zoekt de poes schielijk dekking

Door het nu zeventigjarig bestaan van Willem Oltmans, journalist, loopt een spoor van twisten en kleine schandalen. Oltmans zelf is de eerste om het ongerief te wijten aan de anderen, de buitenwereld, de politici, de collega-journalisten, de CIA, de BVD, de RVD....

Het kan echter niet de vloed aan telegrammen rechtvaardigen waarmee staatsman Luns jarenlang Hare Majesteits ambassades in den vreemde bestookte om te waarschuwen voor het gevaarte Oltmans.

Het lastige is nu dat Oltmans zeker weet dat er een strak en lineair verband bestaat tussen toen en nu, tussen Luns en Kok, tussen de gemaltraiteerde Oltmans van destijds en het slachtoffer Oltmans van thans. Al een aantal weken voert Oltmans campagne tegen het feit dat hij Indonesië niet in mocht ten tijde van het recente staatsbezoek van koningin Beatrix. Dat Indonesië het visum weigerde omdat hij president Suharto op één lijn stelt met Pol Pot (beiden goed voor één miljoen doden), beschouwt Oltmans als larie.

Oltmans: 'Toen ik op 13 juni bij Voet van de RVD werd ontboden, wist ik al dat ik Indonesië niet zou binnenkomen, want dat was bekokstoofd door Kok en majesteit begrijp je wel, want die dachten: dat moeten we er niet bij hebben, die Oltmans, begrijp je?'

Willem hield gisteren samen met zijn uitgever ontvangst in de serre van bodega Keijzer aan de Amsterdamse Van Baerlestraat. Hij zag er goed uit in zijn tomaatrode polootje. Er was perslunch vanwege het verschijnen van zijn nieuwe boek Mijn vriend Sukarno, over de eerste Indonesische president. Over Sukarno kan Oltmans veel en sterk vertellen, want hij heeft hem goed gekend. Maar Willem praatte en praatte maar over Suharto die 'zo fucked up is, begrijp je' en over het staatsbezoek dat nooit had mogen doorgaan en over sullige Nederlandse topdiplomaten als 'zo'n Joris Vos, ook zo'n eigenwijze stronthommel'. Hola, praat over Sukarno. Natuurlijk, Sukarno. Maar dan gaat het alweer over het batikjurkje van Beatrix en over de nooit vertoonde kranslegging bij het monument van Sukarno en Hatta.

Ha, daar heb je de ober. Doet u mij maar een uitsmijtertje, ober. 'Ja, van die doorgeprikte kliedertroep. Spehèk? Ach nee, man, alsjeblieft, geen spek, m'n reet is al volkomen out of proportion.'

Toch een aardig boek, dat boek over Sukarno. Het is een verslag van ontmoetingen van Rome tot Jakarta, van gesprekken tussen 1956 en 1966 tussen twee types die nogal aan elkaar gewaagd waren, de journalist en de president. Zeg nog één ding over Sukarno, Willem. Oltmans: 'Sukarno is dood. Die is dood getreiterd. Dat zal ik nooit vergeten, want Sukarno was mijn vriend.'

Jan Tromp

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden