Waar komt die rotzooi toch vandaan?

In april slaat de opruimwoede toe, zo leert de ervaring. Voor het afvalscheidingsstation aan de Utrechtse Tractieweg staat op zaterdag een file....

In de gapende laadbak van de vuilniswagen is houten stoeltje nummer vijf zojuist krakend ten onder gegaan als RHD-werknemer Theo Heller het moment gekomen acht zijn argwaan uit te spreken.

'Komt dit allemaal uit huis?', wil de unitmanager inzameldienst van de gemeentelijke Reinigingsen Havendienst weten.

'Huis is Maarssen', zegt de aangesprokene. Mag hij dan nu weer even naar zijn bestelbusje lopen want er wachten nog een paar stoeltjes.

'Ho, ho', houdt Heller aan, 'hoeveel stoeltjes heb jij dan wel niet thuis?'

'Maarssen is baas. Is restaurant', wijst de man op zijn bestelbusje. Waarin nog een stuk of twintig houten stoeltjes liggen opgestapeld, benevens enkele versleten kleden en enige andere rommel.

'Mag niet, h, slaat Heller nu de belerende toon aan. 'Restaurant is bedrijf. Mag hier geen afval brengen. Is niet voor bizniz. Is voor de mensen. Uit Utrecht. Niet voor Maarssen, hNiet voor de baas. Baas moet bellen en betalen.'

'Ik niet goed praten..'

'Nee, maar jij wel goed begrijpen', vermoedt de onvermurwbare Heller. Dus: start het bestelbusje maar en wegwezen. Geen tijd voor discussie.

'Ik niet goed praten.'

'Laat baas maar bellen en afspraak maken.'

Zo van tijd tot tijd moet je toch even op je strepen staan, vindt Theo Heller. Plechtig: 'Een stukje opvoeding hoort erbij.' Regels zijn regels en als het om afval gaat, zijn mensen al helemaal snel geneigd een loopje te nemen met voorschriften. 'Het moet hier natuurlijk geen rotzooitje worden.'

Hier is het Utrechtse afvalscheidingsstation Tractieweg, een voorziening die overigens wel is bedoeld voor rotzooi. Althans, voor het inzamelen daarvan. De Tractieweg is een van de drie locaties waar Utrechtse ingezetenen gratis huishoudelijk afval kunnen aanbieden. Van het puin van de verbouwing, het snoeiafval uit de tuin tot het versleten bankstel en de afgeschreven koelkast.

Deze maand is de topmaand, weet de RHD. In het voor-en najaar slaat bij de Utrechter de grote opruimwoede toe. De tuin moet onder handen worden genomen. Geen populairder seizoen voor de inpandige verbouwing dan de lente. Traditioneel worden in deze tijd van het jaar de meeste meubelaankopen verricht en wat moet er dan met het oude meubilair gebeuren?

Op zaterdagen is het op de Tractieweg, op het voor het overige in diepe rust verkerende bedrijventerrein Cartesiusweg, vaak filerijden geblazen. Zo ook vandaag. Er komt geen eind aan de stroom bestelbusjes en auto's met aanhangbakjes. Het afvalscheidingsstation Tractieweg is op zaterdag van negen tot vijf geopend en op topdagen worden soms twaalf-tot vijftienhonderd bezoekers geteld.

Omdat het met de doorstroming op het terrein niet wil vlotten, kiezen sommigen ervoor hun auto of busje maar aan de Tractieweg te parkeren en daar alvast met uitladen te beginnen. Banken, bossen hout, beeldschermen, verfblikken, van alles en nog wat wordt al wandelend naar de juiste container of vuilniswagen gebracht.

De container voor grond wordt al een uurtje in beslag genomen door twee mannen die te oordelen naar de omvang van hun vracht vermoedelijk bezig zijn een zwembad in de tuin aan te leggen. Bij de container voor tv's en beeldschermen 's ochtends nog leeg, vroeg in de middag al voor een kwart gevuld is RHDmedewerker Mohammed Lazaar doende met wat iedere op apparatuur foeterende gebruiker zo graag eens zou willen doen: smijtend met beeldbuizen en beeldschermen cret hij ruimte.

Of Lazaar even zijn oog wil laten gaan over een drie-armige tafellamp, vraagt een mevrouw. Ekapje is kapot, maar is het toch niet iets voor Emmaus? De container van de kringlooporganisatie is inmiddels gevuld met een indrukwekkende hoeveelheid stoelen, fietsjes, boeken, serviesgoed en kleding.

Nog imposanter is de vracht van twee Utrechters die op verzoek van familie het huis van de overleden buurman hebben leeggeruimd. De overledene bleek graag aan oude geluidsapparatuur te knutselen. Tientallen draaitafels, cassetterecorders en bandrecorders levert het tweetal vandaag in. Op een van de draaitafels ligt nog een Duitstalige plaat van Harry Belafonte. 'Een aantal platen houden we zelf. Is nog wel handel voor de Vrijmarkt.'

Horen we daar Barend Servet ('Waar komt die rotzooi toch vandaan?') zingen?

Voor het afhalen van grof vuil maakt de RHD dagelijks 135 afspraken (bij beperkte omvang gratis, anders tegen betaling), de oogst van de drie afvalscheidingsstations (alleen voor particulieren, niet voor bedrijven) is op jaarbasis van een duizelingwekkende omvang.

Enkele cijfers over vorig jaar: puin 11.124.000 kilo, grofvuil 8.182.000 kilo, papier en karton 848.000 kilo, wit-en bruingoed 485.000 kilo, chemisch afval 282.406 kilo, asbest 95.000 kilo. Van het gescheiden ingezameld afval wordt 85 procent hergebruikt.

Hoewel alleen bedoeld voor Utrechters en dan alleen voor particulieren weten ook anderen de weg naar Tractieweg 120 te vinden. 'In veel gemeenten heb je zo'n gratis voorziening niet', weet Theo Heller. Permanent controleren is ondoenlijk, erkent hij, en bovendien: beter hier inleveren dan illegaal storten.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden