Waar is de trap?

Jaarlijks terugkerend ritueel voor Palestijnse jongens in Jeruzalem. Tijdens de ramadan niet aansluiten in de rij voor een checkpoint, maar over de scheidingsmuur klimmen. Doorlopen naar de Al-Aqsamoskee en daar deelnemen aan het vrijdaggebed. Maar dan, hoe komen ze terug? Moeten ze alsnog een checkpoint nemen. Op de terugweg weer over de muur klimmen gaat niet, aan de Israëlische kant staat geen trap. En als er een stond, hadden de Israëli's hem allang weggehaald.


Mogen we het wel een trap noemen wat aan deze kant van de muur staat? Moet je zien hoe krakkemikkig het blauwe deel aan het onderste deel is bevestigd. Dat kan nooit lang standhouden. Vervolgens zetten ze het gammele geheel met de smalste kant op de grond en de breedste kant boven. Als-ie niet in elkaar stort, valt-ie wel om.


Geen tree is recht, maar de bovenste spant de kroon. Lekker handig als je je moet afzetten om boven op de muur te komen. De jongen daar heeft het prikkeldraad doorgeknipt en toen het koord bevestigd. Daarmee gaan ze aan de andere kant afdalen. Beneden wordt uitgeprobeerd of het koord goed is vastgemaakt. Heel verstandig, de jongen boven kan niet eens zijn schoenveters goed vastknopen.


Wat is dat voor tekst die begint met 'My dear Palestinian brothers and sisters'? Blijkt het begin van een open brief die de Zuid-Afrikaanse theoloog Farid Esack aan de Palestijnen schreef. Zionisme en apartheid plaatst hij daar in hetzelfde kader: de angst voor de buren. Het is een lange brief, 2.000 woorden telt hij, 11.603 karaktertekens, inclusief spaties. Hij staat integraal op de muur.


Even rekenen, gemiddelde schouderbreedte van een man is 43 centimeter. Op de foto gaan vier schouderbreedten in één betonnen paneel. Een paneel is dus 1,60 meter breed. Ik tel zeven tekens op een paneel, spaties meegerekend. De brief heeft 11.603 tekens, dat is 1.657 panelen x 1,60 = 2.651 meter. Ruim 2,5 kilometer. Wat een karwei moet dat zijn geweest. Eerst dachten ze na het schilderen van een reep wit meteen de zwarte letters te kunnen spuiten. Dan zien ze op de eerste twee panelen de zwarte letters vervloeien in het wit. Dus eerst omhoog om de witte band te schilderen, goed laten drogen en later met sjablonen opnieuw omhoog om de letters te spuiten. Waar is de trap gebleven waarmee dat is gedaan? Dat moet een stevige zijn geweest. Misschien weten Ellen en Marc er meer van.


Updates

Twitter.com/HansAarsman

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden