Waar een Willeke is, is er een weg zelfs door al het mediageweld heen

'Als je nou maar niet denkt, dat dit een soort memoires worden, want ten eerste heb ik eigenlijk nooit wat bijzonders beleefd en ten tweede doe je zoiets, als je van plan bent ergens mee op te houden en ik ben iedere dag opnieuw weer vast van plan met iets...

Zo staat het opgetekend in Waar een Willeke is, is een weg - kleine confidenties die de zangeres toevertrouwde aan Willy van Hemert. Het boekje verscheen in 1971 en bijna 25 jaar later gebeurt er weer van alles rond Willeke die nog steeds beweert dat ze eigenlijk nooit wat bijzonders beleeft. Zelden zal een première zo zijn opgeluisterd door iedereen, ja werkelijk iedereen uit het vak en door alle circuits heen. Henny Huisman naast Kees Prins (Jiskefet), de Drentse Courant naast de VPRO, Henk Poort naast Loes Luca.

De Blue Diamonds en Herman Stok, Matthijs van Heijningen en Michael van Praag, Robert ten Brink en Tom Egbers, Pleuni & Hugo, Jeroen & Herma, Seth Gaaikema en Peter Post - er moet zaterdagavond buiten Utrecht niet veel te beleven zijn geweest. De première van Willeke, de musical in de Utrechtse Stadsschouwburg was een media-event van de eerste orde - de gekte nabij. De ene cameraploeg filmde de andere cameraploeg die filmde hoe Joke de Kruijf de tranen van Willeke droogde. Tussen deze twee camera's in stonden de verslaggeefsters van Story en Privé die tranen vochtig te beschrijven.

Joke de Kruijf speelt de titelrol in Willeke, een musical die in de verte gebaseerd is op leven en vooral liedjes van Willeke Alberti, de zangeres die net zo bij de Nederlandse cultuur hoort als Anne Frank en Van Kooten & De Bie. Utrecht bouwde zaterdag een feest in roze en wit. Hoezeer de makers van de musical ook ontkennen dat Willeke camp is, de statige schouwburg van Dudok aan het Lucasbolwerk werd niettemin in een overweldigend roze licht gezet en in het plantsoen stond een reusachtige taart van roze en witte ballonnen. Binnen kwamen de ogen niet echt tot rust: Henk Poort was gekleed in een felblauw pak met leren applicaties in alle kleuren van de regenboog. De ravissante roze tule van Dolly Bellefleur en het rood-velours van Loes Luca waren bij de vrouwen de blikvangers.

Luca zou aanvankelijk Willeke spelen, maar haakte om privéredenen af. 'Het gaat weer goed met me, hoor, ik lig niet aan de hart-longbewaking.' Over de musical was ze tevreden, her en der. 'Joke de Kruijf is okee, Frits Lambrechts wist me als vader Willy zelfs te ontroeren en Joep Onderdelinden is sowieso enig, met die oortjes. Hoe vind je trouwens mijn creatie?'

Tja, hèt voorbeeld van geslaagd hergebruik van een oud gordijn, zoiets? Zo'n première is er vooral om naar jurken en jasjes te kijken en voor het feest na afloop, met dit keer louter Nederlandstalig repertoire. 'Dans je de hele nacht met mij, als dit een droom is, dan droom ik jou erbij'.

Michael van Praag (Ajax): 'Ik vond het prachtig. Ik ken de familie Verbrugge een beetje en deze avond moet voor hen tamelijk emotioneel zijn.'

Matthijs van Heijningen (tycoon): 'Ach, ik hou niet zo van operette en een musical over Willeke maken, is toch een beetje de goden verzoeken. Kijk, als de Amerikanen een film over JFK maken, moet dat precies lijken, en dat zou hier ook moeten. Maar ik moet toegeven dat die mevrouw De Kruijf honderd procent Willeke was. En verder wat editen, zou ik zeggen, wat kappen en schaven.'

Mevrouw Van Heijningen: 'Ik vond Cyrano ook niks en The Phantom al helemaal niet'

Er waren ook wat nieuwtjes op te tekenen. Zo verklapte Reg ten Zijthoff, directeur van het vermaledijde Chassé-theater in Breda dat zijn theater in juni eindelijk open gaat en wel met de Nederlandse première van de musical Suske & Wiske. Kees van Twist die heel cultureel en heel hoog is bij de AVRO, is met de makers van Willeke in onderhandeling over een tv-versie van de musical en Frans Weisz gaat een televisie-documentaire over haar maken. 'Ieder alibi om met die vrouw te werken, grijp ik aan. Met haar werken is namelijk een genot', zei Weisz. De zangeres zelf staat eind dit jaar met een serie concerten in Carré.

En dan Jeroen Krabbé, ooit met Willeke samen op het toneel in Twee op de wip. 'Willeke, dat is pure eenvoud, dat is volkspoëzie. Ik was acteur bij Globe toen Willeke me vroeg samen met haar Twee op de wip te doen, in een vrije produktie. Ik zei meteen ja, omdat ik haar zo volstrekt eerlijk met het materiaal vind omgaan. Mijn collega's spraken er schande van: Jeroen in een vrije produktie, met dat zangeresje! Aan alle roddels heb ik toen meteen een eind gemaakt. In de acteursbus ben ik opgestaan en ik heb tegen ze gezegd: ik doe dit omdat Willeke een vriendin van me is, omdat ze hartstikke goed is en omdat ik meer verdien dan onze artistiek leider! En toen waren ze stil.'

Ergens in de bovenfoyer, een beetje weggedoken in een hoekje zat het onderwerp van al deze loftuitingen zelf: Willeke. Met een vanzelfsprekende combinatie van professionaliteit en warmte ontving ze de ene media-tuthola na de andere aanbidder. 'Waar ik blij mee ben, is dat ik vanavond geen seconde heb gedacht dat ik naar mijn eigen leven heb zitten kijken.'

Hein Janssen

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden