Waar begin je met dweilen in een lekke onderzeeër

Vier keer sprong Bettine Vriesekoop in Charleroi met de hakken over de sloot, maar de kuil die Csilla Bátorfi zondagmiddag voor haar groef, was onoverbrugbaar groot....

Van onze verslaggever

Bart Jungmann

CHARLEROI

Vriesekoop trof daarin een bijna perfect spelende Bátorfi. Een half uur stonden ze slechts tegenover elkaar, waarbij de service het beslissende wapen was. Coach Jan Vlieg: 'Wedstrijden tegen Bátorfi zijn als tennispartijen. Je moet daarin zoveel mogelijk je eigen service behouden, anders ben je reddeloos verloren.' Vriesekoop scoorde 48 procent op haar eigen opslag, Bátorfi kwam tot 76 procent.

Vriesekoop: 'Bovendien retourneerde ze erg goed.' Vlieg: 'Bátorfi speelde niet alleen goed, ze speelde ook heel slim. Eigenlijk speelde ze met Vriesekoop. Het was als met een lekke onderzeeër: waar begin je met dweilen?'

Vooraf had Vlieg al de indruk dat zijn pupil het gevoel miste om in elk geval de schijn van een wedstrijd te kunnen wekken. Het was zeker niet zo dat de lange partijen die ze vrij- en zaterdag moest afwerken, haar fitheid hadden ondergraven. Vorig jaar in Dijon speelde een nog niet helemaal genezen ziekte haar uiteindelijk te veel parten.

In haar vijf poulewedstrijden in Charleroi bleef Vriesekoop twee games verwijderd van het maximale aantal dat nodig is om een partij te beslissen. Tegen Bátorfi's landgenote Krisztina Toth zat ze zaterdagochtend met 21-19 in de vijfde game nog maar net aan de goede kant van de score. Haar vierde partij tegen Jie Schöpp was een cruciale en volgens Vlieg tevens haar sterkste. 'Schöpp verdedigde ijzersterk, maar Bettine varieerde goed.'

Die partij werd in het begin van de vijfde game beslist. Een scheidsrechterlijke fout dreigde bij 3-2 in haar nadeel uit te vallen. Vriesekoop: 'Ik vond het heel flauw van die Duitse coaches dat ze het niet toegaven. Die wilden me kennelijk nog een keertje terugpakken voor iets vergelijkbaars met Nemes vijf jaar geleden.' Uiteindelijk gaf Schöpp het punt terug, waarmee ze meteen haar eigen ondergang bezegelde.

Daarmee was de laatste partij tegen Ni Xia Lian eentje zonder waarde en die ging dan ook in vier games verloren. Vriesekoop heeft slechte herinneringen aan Ni Xia Lian. In 1983 en 1985 was Ni een sta-in-de-weg op achtereenvolgende WK's. Toen diende ze nog de belangen van de volksrepubliek China. Als beloning mag ze nu de portemonnee spekken namens het groothertogdom Luxemburg. Haar debuut op de Europese Top-12 leverde meteen een titel op.

Na haar nederlaag tegen Ni sprak Vriesekoop de hoop uit in de halve finale op Bátorfi te stuiten. Ze had de laatste jaren goede ervaringen met de Hongaarse. Daar is nu een slechte bij gekomen en die ervaring overheerste bij een eerste terugblik: 'Ik ben niet ontevreden over dit toernooi. Alleen is het wel een gemiste kans natuurlijk. Maar als iemand zoveel beter is, dan kun je weinig zeggen.'

Trinko Keen had er zaterdagavond na zijn debuut vergelijkbare ideeën over. Het gevoel in elk geval méé te hebben gedaan, was belangrijker dan de teleurstelling over de voortijdige uitschakeling. Keen begon vrijdag sensationeel tegen titelhouder Waldner (de enige nederlaag die de Zweed in Charleroi leed), maar kon aan die partij geen goed vervolg geven.

In de vijf partijen die hem in Charleroi gegeven waren, begon Keen vier keer hoopvol. Maar alleen tegen Waldner en Chila kon hij winst in de eerste game door nog eens twee gewonnen games laten volgen. Rosskopf en Primorac trokken dankzij hun ervaring aan het langste eind. Alleen over zijn laatste partij, die tegen de Chinese Italiaan Yang Min, was hij echt ontevreden. 'Te hectisch. Tactisch niet goed.'

Dat hij de andere partijen moest laten lopen, weet Keen aan een gebrek aan ervaring. 'Ik ben niet gewend dit soort toernooien te spelen. Ik laat me dan toch een beetje afleiden. Je moet je alleen op je spel concentreren. De anderen hebben die basis, maar ik ga onwillekeurig toch rekenen.'

In het seizoen dat zijn privé-coach Theo Rieken als een doorbraak beschouwt, is de Top-12 een wijze les geweest. Keen: 'Leuk om te zien dat je het aankunt. Een jaar geleden had ik het nog niet gekund. Leuk ook dat je steeds voor nieuwe problemen op een hoger niveau wordt gesteld. Bij mij vreet het nu nog energie. Dat moet op een gegeven moment minder worden.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden