VVD-droom

ZATERDAGOCHTEND om kwart voor twaalf zag ik Rinus Michels in een lichtgele trui door het Bosplan fietsen. Hij reed langzaam en zag er zo stralend en sereen uit dat ik even bang was dat hij enkele uren eerder was overleden en dat zijn geestverschijning bezig was aan een ronde langs...

Bij de entree van het Wagener Stadion begint de tegenwoordige tijd. Men loopt daar deze week geen sportcomplex maar een promodorp binnen. Helemaal aan het eind van een pad met aan weerszijden winkelstands met sportartikelen en casual wear komen de tribunes in zicht.

Argentinië is zojuist begonnen aan de openingswedstrijd tegen China. De Leeuwinnen spelen gepassioneerd. Argentijnen in elke sport lijken, wat ze verder ook over de toestand in hun land denken, door een soort verliefdheid bevangen te worden zodra ze de nationale kleuren aantrekken. Bij tactisch gezien misschien wel de moeilijkste stand, een lang aanhoudende 1-0 voorsprong, geven ze het initiatief echter uit handen en komt de tegenstander ineens van over het hele veld opzetten. De Chinese coach roept korte, felle aanwijzingen, die klinken alsof er een vechtsport wordt beoefend. Maar Argentinië scoort opnieuw en China berust in het onvermijdelijke.

Hockey is een sport die er op televisie altijd een beetje rommelig uitziet. Je moet er zelf bij zijn om de techniek te kunnen waarderen van iemand als de Spaanse Mar Feito, die zich tegen Nederland in woord en gebaar laat gelden op het middenveld. Ze ziet er met haar hoofddoekje uit alsof ze vanochtend al uren in de brandende zon in de olijfgaarden van Andalusië heeft gewerkt.

In de rust van Nederland - Spanje worden plotseling de topscorers van de vaderlandse eerste- en overgangsklassen gehuldigd, dit alles onder auspiciën van een firma die marketingstrategieën verkoopt. Ik kijk omhoog. Boven de onoverdekte tribune aan de lange zijde hangen de vlaggen van de zes deelnemende landen. Boven de hoofdtribune aan de overzijde, waar ze zichtbaar zijn voor de televisiecamera's, wapperen zes vlaggen van de bank die hoofdsponsor is van het toernooi. Zodra je erop gaat letten, zie je dat alles is bedekt met sponsornamen, tot de ballenjongens aan toe.

In Kids City, waar de jeugd wordt beziggehouden, staan terminals van een internetprovider. Een voormalige gloeilampenfabriek heeft een ruimte met breedbeeldtelevisies ingericht. Een automerk heeft een parkoers voor radiografisch bestuurde speelgoedautootjes laten aanleggen. Even verderop heeft een sportartikelenfabrikant een heel terrein vol opblaasbare klim-, kruip- en glijbanen neergezet. Een oliemaatschappij staat garant voor een lappendeken aan kunstgrasveldjes waar op kleine doeltjes gespeeld kan worden. Een biermagnaat leent zijn naam aan het perscentrum en de geluidsoverlast, ten slotte, wordt als vanouds meer dan voortreffelijk verzorgd door de nationale luchtvaartmaatschappij.

Nederland is naar verluidt het land met het aantrekkelijkste ondernemersklimaat. De Champions Trophy is een paradijs van de privatisering, een VVD-droom van hoe de samenleving zou moeten functioneren. Hier is een enclave van welvaren neergezet, waarbij de besloten Hockey Village, waar de genodigden op het terras zitten, nog eens een enclave binnen een enclave vormt. Alles loopt op rolletjes, met een bezettingsgraad van zestig procent mag de eerste dag geslaagd heten. Het aardige aan hockeypubliek is bovendien dat het redelijk deskundig is, met name ook op het gebied van reizen en beleggen.

Wat is hier mis mee? Ik wou dat ik het wist. Rinus Michels fietste doodbedaard de andere kant op.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden