Vurig verlangen om zich in te zetten voor de zwarte zaak

De woede achter het 'negervraagstuk'.

Simone de Beauvoir in 1971 in Parijs. Beeld null
Simone de Beauvoir in 1971 in Parijs.

Savannah, 3 april 1947

Tussen Jacksonville en Savannah ging N. vanochtend naast een jonge zwarte man zitten; zodra er een stoel vrij kwam in het gedeelte voor blanken, wees hij haar daarop. 'Ik neem aan dat u hier niet wilt blijven zitten,' beet hij haar toe.

Ze antwoordde dat ze goed zat waar ze zat en dat ze Française was. Toen ontdooide hij en begon een praatje. Hij vertelde dat hij in de oorlog vrijwillig dienst had genomen om bij zijn terugkeer aanspraak te maken op de gratis studiejaren waar veteranen recht op hebben; nu was hij beursstudent aan een zwarte universiteit, waar hij zich wilde specialiseren als advocaat.

Met een hartstocht waarin ook woede doorklonk legde hij uit waarom hij zo vurig verlangde mensen te mogen verdedigen: omdat het een van de weinige concrete manieren is om zich in te zetten voor de zwarte zaak. Achter al die onderdanige gezichten ligt de opstandigheid altijd op de loer. En de blanken weten dat.

Ik herinner me dat op de eerste avond in New York een Fransman me vroeg om niets te schrijven over het 'negervraagstuk' omdat ik daar binnen drie maanden niets van zou kunnen begrijpen.

Ik geef toe dat mijn ervaring mager is voor zo'n groot onderwerp, maar ik zou een vertekend beeld geven van wat ik heb meegemaakt wanneer ik bepaalde feiten niet zou noemen waar ik zo vaak op ben gestuit.

Simone de Beauvoir (1908-1986). Ingekort fragment uit L'Amérique au jour le jour. Gallimard, 1948. Vertaling Mirjam de Veth.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden