Vurig België leert les en overrompelt Ierland

Niets hebben de Belgen nog gewonnen, behalve wederom de gunst van het eigen volk. En het vertrouwen in zichzelf. Al waren daarover de meningen bij de spelers verdeeld na de 3-0 tegen Ierland, zaterdagmiddag in Bordeaux.

Bart Vlietstra
Romelu Lukaku viert zijn doelpunt met bondscoach Marc Wilmots. Beeld epa
Romelu Lukaku viert zijn doelpunt met bondscoach Marc Wilmots.Beeld epa

Romelu Lukaku, tweevoudig doelpuntenmaker, stelde: 'We hebben kort en goed met elkaar gesproken, maar nooit aan onszelf getwijfeld.'

'Pas na het derde doelpunt voelde ik opluchting, dacht ik: het zit goed', zei verdediger Jan Vertonghen. Hij gaf er blijk mee van de onzekerheid in de ploeg, in de dagen na de dramatische openingswedstrijd tegen Italië (0-2).

Een afgang dit EK is in elk geval afgewend. Tot laat klonk in de directe omgeving van Stade de Bordeaux: 'Waar is dat feestje, (h)Ier is dat feestje'.

Langs het meer van Bordeaux zwalkten door bier en geluk benevelde Belgen rond, proostend met niet minder zatte Ieren. Want Ieren vieren altijd feest, winst of verlies.

De enige teleurgestelde Ier was een Noord-Ier: Martin O'Neill, de bondscoach van Ierland. 'We hebben het in balbezit niet goed gedaan. De Belgen hebben te veel kwaliteiten om dat onbestraft te laten.'

Het was inderdaad België dat de klok sloeg. De ploeg oogde logischer met Mousa Dembélé in het hart van de ploeg naast de indrukwekkende strateeg Axel Witsel. Beiden verloren in de eerste helft geen bal. Dembélé moest zich nog wel laten vervangen vanwege een enkelblessure, maar hoopt de laatste poulewedstrijd tegen Zweden te halen.

Lof was er ook voor rechtsback Thomas Meunier, die betrokken was bij twee doelpunten. De derde nieuwkomer, de tijdens de Champions League-finale nog zeer indrukwekkende Yannick Carrasco, viel nog het meest tegen. Maar hij bracht meer diepgang op rechts dan Kevin De Bruyne tegen Italië. De spelverdeler was zaterdag teruggekeerd in de as van het elftal, als centrale middenvelder. Daarvandaan is het prettiger om over het veld te zwerven.

Tekst gaat verder onder de foto.

Moussa Dembélé zet een sliding in. Beeld epa
Moussa Dembélé zet een sliding in.Beeld epa

Grinta was het meestgebruikte woord de afgelopen week in het kamp van de Rode Duivels. Een Italiaanse term die staat voor passie, voor vuur, voor overlevingsdrang. Die ontbrak te vaak bij de sterrenformatie van Wilmots, was de opvatting na de nederlaag tegen Italië.

Het hameren daarop was aangekomen, bleek tegen Ierland. Binnen drie minuten hadden de bekritiseerde vedetten Hazard, De Bruyne en Lukaku allen al een bal veroverd. Terwijl Ierland, gevuld met restmateriaal uit de hoogste Engelse divisies, het toch vooral moet hebben van agressiviteit.

Die was er wel, de Ieren speelden soms zelfs uiterst onsportief. Al snel sloegen ze aan het tijdrekken, in de wetenschap dat een punt tegen België na het gelijkspel tegen Zweden een aardige uitgangspositie in groep E opleverde voor het laatste treffen met het al geplaatste Italië. Dieptepunt: de actie van spelverdeler Hendrick die een vanuit het publiek teruggegooide bal naar de plaats van actie tikte. Zelden was een gele kaart zo terecht.

De Ieren waren waarschijnlijk toen al wat gefrustreerd. Ze drongen na rust iets meer aan en hadden wellicht een strafschop verdiend toen de eenzame spits Shane Long de Belgische verdedigers Alderweireld en Vermaelen met hun benen uitgestrekt als kung fu-masters op zich zag afvliegen.

Het zei alles over de intensiteit waarmee de voormalige Ajacieden verdedigden. Vooral Vermaelen, door vele blessures teruggeworpen in de hiërarchie, was indrukwekkend als in zijn beste dagen.

Enfin, de bal ging niet op de strafschopstip, maar even later wel op de middenstip. België brak snel uit via De Bruyne die Romelu Lukaku bediende. De door heel België verketterde spits, vanwege een verondersteld gebrek aan techniek, bracht de bal in een vloeiende beweging voor zijn sterke linkervoet. Daarmee vond hij klinisch de linkerbenedenhoek.

null Beeld BELGA
Beeld BELGA

Plots viel alle twijfel weg en België begon zowaar te voetballen als een titelfavoriet. 28 passes, een aantal dat niet meer is vertoond sinds het EK'80, gingen vooraf aan de doeltreffende kopbal van de uitblinkende strateeg Witsel.

Hazard ontweek eerst een inglijdende Ier en daarna de grensrechter en bereidde zo de 3-0 voor van de wederom uiterst precieze Lukaku. De slalom van Hazard werd terstond een YouTube-hit.

Na afloop toonde Lukaku zijn brede lach. Na zijn eerste doelpunt was hij nog in tranen uitgebarsten in de armen van zijn broer Jordan, die op de bank zit bij de nationale ploeg. 'Alle shit die we vroeger hebben meegemaakt, kwam boven. We hebben het als kinderen heel zwaar gehad.'

Daarbovenop kwam in januari 2015 de dood van Junior Malanda, speler van Wolfsburg en goede vriend van de Lukaku-broers. Hij overleefde een auto-ongeluk niet.

Nee, druk van buitenaf had niets van doen met alle emotie. 'Ik krijg twee kansen, ik scoor twee keer. That's what I do. Dat soort ballen gaan er altijd in bij mij. Nu moeten we doorgroeien. Ik wil die beker heffen.'

Het blijft de vraag hoe België zich houdt als woensdag in Nice Zlatan Ibrahimovic en zijn Zweden stevigere prikken uitdelen dan de onmachtige Ieren. Vertonghen: 'Als we verdedigen zoals vandaag moet het ook dan goed kunnen gaan.'

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden