Vuitton-reizigers nemen de taxi

Eén stad, twee nieuwe gidsjes voor de moderne, reislustige consument. Waar moet je in New York zijn volgens de Wallpaper* City Guide?...

Het valt warempel niet mee om op de dag zelf nog een tafel voor twee te reserveren bij restaurant Thor, in de Wallpaper* City Guide van New York aangeprezen als een ‘hip new venue’ met een ‘renowned chef’. De man aan de telefoon moet een paar keer ruggespraak plegen. Acht uur? Nee, dat wordt te krap. Mijn telefoonnummer? Een Nederlands mobiel nummer? Moeilijk – weer ruggespraak. Dat de gloednieuwe tent in de Lower East Side ingericht is door Hollander Marcel Wanders maakt blijkbaar niet uit. Dan komt het verlossende woord: ‘Vooruit, we zien u om half acht.’

Hoe wonderlijk dat we vervolgens het diner in een zo goed als lege zaal nuttigen. De airconditioning staat, eind oktober, op tien en ondanks de matige bezetting is het een onbeschrijflijke kakofonie. De wanden zijn behangen met een zwart-wit, gepixeld bloemmotief. In het interieur ontwaren we voorts nog een afgebrande lamp van Maarten Baas. Het voorgerecht, een terrine van biet met geitenkaas, is lekker en ziet er vooral heel kunstig uit, met een abstracte rode veeg van biet over het bord. De biefstuk daarna is niet best. Na een stief uurtje verlaten we het pand voorgoed.

De volgende dag nog eens het handzame reisgidsje van Wallpaper* er op nageslagen, en wat blijkt? Hoewel Thor op pagina 50 van harte aanbevolen wordt, is de gids elders minder enthousiast. Terwijl het bijbehorende Hotel on Rivington jubelend wordt besproken, moet Thor het doen met ‘the not-at-all-fabulous nobodies who gather there can be a real pain, so drink and eat elsewhere’.

Verwarrend, en exemplarisch voor de gids van Wallpaper*, die je in het vliegtuig heen in een halfuurtje uit hebt en waarvan weinig beklijft, omdat er lukraak over de stad heen gehuppeld wordt en er vooral heel veel foto’s van lege etablissementen in staan. Alsof New York geen stad van ménsen is.

Neem de winkeltips, want wie naar New York gaat, voelt al snel de aantrekkingskracht van de kassa. Wallpaper* noemt veertien (14!) winkels, waarvan de meeste slechts in een bijzin (‘bij Banana Republic, Club Monaco en J Crew kun je goeie aanbiedingen vinden’), dus dat is niet serieus te nemen.

Goed, een van de aardigste nieuwe mannenmodewinkels van New York, Cloak, staat er wel in. Wie dan toch in Greene Street is, loopt vooral even door naar Jack Spade, verderop in de straat, en Opening Ceremony, om de hoek; maar dat meldt de gids dus weer niet.

Tijd om de Louis Vuitton City Guide New York erbij te pakken. Ook zojuist verschenen, en ook gericht op een modern publiek met geld. Zo vermeldt Vuitton niet hoe men met het openbaar vervoer van vliegveld naar Manhattan komt. Vuitton-reizigers nemen de taxi.

De gids van Vuitton is van een andere orde dan Wallpaper*; geen glossy foto’s, wel veel handige informatie. Hoe fooi te geven in New York? Wie maakt de beste pizza? Wat te doen op zondag? ‘Bestel een stevig ontbijt en ploeg door de loodzware weekendeditie van de New York Times.’ Maar godzijdank kan de lezer van de Vuittongids ‘ook op zondag lol hebben met zijn creditcard’.

Louis Vuitton schrijft uiteraard over de eigen winkel, maar is daar tamelijk bescheiden over: één pagina zelfpromotie. Verder blijkt de gids een trouwe raadgever in een klein weekje New York: veel geschiedenis van de stad, de betere galeries (Deitch Projects, John Connelly Presents), de beste theesalon (Tea & Sympathy, in de West Village) en waar vindt men goede vintage mode? Onder andere bij Cherry op Eighth Avenue. Chanelpakjes, jurken van Pucci, en voor heren een goed rek vol oude rock-T-shirts. Het kost wel wat bij Cherry. Op een simpel wit gebreid ondergoedshirt uit de jaren veertig zit een prijskaartje geprikt: ‘350 dollar, ook te huur’.

Tijd om architectuur te gaan kijken. ‘Mijn god, wat een ontzettend saaie selectie’, zegt architect Felix Burrichter over de keuze van Wallpaper* van de mooiste gebouwen van de stad: het sombere art deco AT & T-gebouw, de witte suikertaart van Woolworth, Mies van der Rohe’s Seagram Building. ‘Waar is het Chrysler Building? Dat zal altijd het mooiste gebouw van New York blijven. Of anders het wonderbaarlijk fraaie hoofdkantoor van de Verenigde Naties: een perfecte splinter tegen de hemel.’

Burrichter kan het weten; hij woont in New York en hij is uitgever en hoofdredacteur van het leuke nieuwe tijdschrift Pin-Up, ‘Magazine for Architectural Entertainment’. Zijn favoriete onbekende plek in New York is het monument voor de Ierse Hongersnood in Battery Park City, vlakbij Ground Zero. ‘Een absurd monument; een hellend landschap op een berg stenen. Enorm van schaal.’ Het Irish Famine Memorial is inderdaad van een surrealistische, rommelige schoonheid. En ook hier scoort het gidsje van Louis Vuitton een punt: ‘Een aandoenlijke plek’, schrijft de gids.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden