Vrouwenbondscoach Van der Wielen noemt voorbereiding halfbakken Basketbalsters komen tijd tekort

Ze dragen allebei een rood polo-shirt en een zandkleurige broek. De een is wat langer en ook wat ouder dan de ander, maar beiden staan in het dagelijks leven voor de klas en in hun vrije tijd in de sporthal....

Van onze verslaggeefster

Tynke Landsmeer

WAGENINGEN

Rene van der Wielen en Siebe Melis zijn de coaches van de Nederlandse basketbalvrouwen. Zij hebben vier weken de tijd om het team via oefeninterlands en trainingen voor te bereiden op het kwalificatietoernooi voor het Europees kampioenschap, eind mei in Turkije. In Wageningen, waar 's middags een oefenwedstrijd tegen België op het programma staat, druppelen de speelsters zondagochtend in groepjes sporthal de Tarthorst binnen. Na een zeer makkelijk gewonnen openingswedstrijd in Landsmeer de avond ervoor, ziet iedereen er vrij ontspannen uit. Enkels worden getaped, de laatste roddels uitgewisseld en een enkeling staat op het veld alvast een balletje te schieten.

Na een half uur roept assistent-coach Melis de vrouwen bij elkaar, waarop Van der Wielen de trainingsoefening uitlegt. De assistent vertrekt met de posten naar een nevenveldje, terwijl Van der Wielen de guards onder handen neemt. 'Een luxe voor Nederlandse begrippen', noemt Van der Wielen dit duo-schap, 'maar internationaal gezien absoluut noodzakelijk'.

Na een kalme ochtendtraining vertrekt het team naar sporthal De Bongerd, waar er eerst wordt gelunchd, vervolgens even gerust mag worden - 'maar niet in de zon' - en de speelsters om drie uur weer present moeten zijn voor de teambespreking.

'Ik probeer een dag na te bootsen, zoals alle dagen op een internationaal toernooi', legt Van der Wielen uit. 'In Ankara zullen we ook de ochtend beginnen met een rustige training als voorbereiding op de wedstrijd. We staan tegelijkertijd op, doen een gezamenlijke warming-up en lunchen met z'n allen. Op deze manier hoop ik in korte tijd toch een teamgevoel te kweken.'

Om een plek op het EK af te dwingen is volgens de trainer-coach echter meer tijd èn meer geld nodig. Maar meer dan de 70 duizend gulden die de bond in een genereuze bui beschikbaar stelde, en de vier weken voorbereidingstijd heeft Van der Wielen niet tot zijn beschikking.

'Ik vraag me wel eens af waarom wij geen geld ontvangen van het NOC/NSF', zegt van der Wielen. 'Ik hoor overal om me heen dat iedereen er financieel wat ruimer bij zit dank zij de krasloterij, maar wij hebben dit jaar zelfs 10 duizend gulden minder te besteden.'

Een optreden op het EK lijkt voor de Nederlandse vrouwen verder weg dan ooit. Vormde de afgelopen vijf jaar de Challenge Round steeds een onneembare hindernis tot het Europees kampioenschap, tegenwoordig moet zelfs eerst een kwalificatietoernooi worden gespeeld om in de Challenge Round te mogen aantreden.

Vooral de voormalige Oostbloklanden, die tegenwoordig zijn opgedeeld in meerdere sterke basketballanden, gooien roet in het Nederlandse eten. Was Tsjechoslowakije vroeger slechts één concurrent, nu vormen zowel Slowakije als Tsjechië geduchte tegenstanders. En wat vroeger slechts Rusland heette, is nu opgedeeld in ontelbare kleine landen die allemaal meedingen om een plek op het EK.

Hoewel beide coaches al hun tijd en moeite - en soms zelfs eigen geld - in het team steken, zijn beiden pessimistisch over de kans van slagen. 'Onze voorbereiding is vreselijk halfbakken. Maar zonder geld kunnen we geen buitenlandse toernooien spelen. Duitsland heeft bijvoorbeeld twee keer zoveel te besteden als wij. Maar als je daar te veel aan denkt, raak je gefrustreerd', meent Van der Wielen.

De coach zou meer geld willen investeren in een gedegen medische begeleiding en in meer centrale trainingen en wedstrijden. Van der Wielen: 'Er zou een periode in de competitie moeten worden ingelast, waarin het nationale team een oefentoernooi in het buitenland kan spelen. Zelf organiseren we al geen toernooi meer, omdat dat ons te veel geld kost. We zijn aangewezen op uitnodigingen van andere landen, maar kunnen ze nooit vragen voor een tegenbezoek.

'Bovendien zou ik meer tijd willen steken in het scouten van andere teams. Uit armoede wisselen we nu videobanden uit met buurlanden, om toch nog aan informatie te komen.'

In de korte oefenperiode werkt het team toch een zeer intensief programma af, dat door de beide teamleiders is opgesteld. Op 23 april, één dag na het einde van de play-offs, werd er begonnen met een training, vervolgens reisde het team naar Israël, waar drie oefeninterlands werden gespeeld en verloren.

Het afgelopen weekeinde wonnen de basketbalsters in Landsmeer en Wageningen van België en vrijdag vertrekken zij voor een toernooi naar Frankrijk. Bij terugkomst kan er nog één keer worden getraind, voor het team op 19 mei naar Turkije zal vertrekken.

'Het is inderdaad niet veel, maar voor ons het maximum', vertelt Petra Weeda, die meer dan honderd interlands achter haar naam heeft staan. 'Spanje heeft zich met het nationale team drie jaar full time op de Olympische Spelen mogen voorbereiden. Die woonden in één huis en speelden samen in de Spaanse competitie. Dat is voor ons nu eenmaal niet weggelegd.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden