Vrouwen van Donitas de Pietje Bell van de eredivisie

De eetmarathon zondagmiddag liepen ze mis omdat de bekerwedstrijd tegen Martinus werd ingelast, maar bij de borrel straks in stamkroeg Havenzicht, het glitteren glamourfeest bij Cleopatra en het discobowlen zijn ze present....

Van onze medewerker Peter Bruin

Want de vrouwen van Donitas houden wel van een verzetje. Volleyballen en gezelligheid gaat bij hen hand in hand. En spelen in de eredivisie is natuurlijk helemaal het einde. Voor zo lang als het nog duurt, dat wel. Want uitkomen op het hoogste niveau berust slechts op toeval bij de Groningse studentenvereniging.'Noem ons maar de Pietje Bell van de eredivisie', zegt coach Cees Reitsma.

Vorig seizoen promoveerde het vrouwenteam van Donitas naar de hoogste volleybalklas. Het beleid was er niet op gericht, sterker nog, er was helemaal geen beleid, maar het gebeurde toch. Reitsma adviseerde zijn speelsters, 'pluk het jaar, je weet niet of je het ooit nog een keer meemaakt.' Ze genoten en werden zelfs vierde in de eindrangschikking.

Dit seizoen staat er een beduidend minder sterk team, dat op de na laatste plaats zal eindigen, weet Reitsma nu al. Vier speelsters zijn gestopt. Dat is het lot van een studentenclub, zegt hij berustend. 'Oudere en dus ook vaak de betere speelsters studeren af en vertrekken. Je moet niet het idee hebben dat je bij Donitas landskampioenkunt worden. We ontwikkelen geen toekomstvisie of meerjarenplan. Dat heeft hier geen zin.'

Reitsma kan er prima mee leven. Hij staat al acht jaar voor de groep. 'Ieder jaar verandert er heel wat aan de samenstelling. Zo roesten we niet aan elkaar vast.' Dit jaar was het even de vraag of er een eredivisiewaardige ploeg kon worden geformeerd. Het lukte net. 'Onze middelen zijn beperkt. Iedereen betaalt contributie. En de reiskosten naar de trainingen, vier keer per week. Voor aankopen is geen geld.'

Laatst nog sprak Reitsma met een leuke volleybalster. Een studente, dus ze was welkom geweest. 'Wat schuift het om bij jullie te spelen?', vroeg ze. 'Niks', zei de coach. 'Hoe moet ik dan rondkomen', wilde ze weten. 'Net als de anderen', zei Reitsma, 'met een beurs en een extraatje van thuis.' Ze keek hem niet begrijpend aan. 'Ik ben toch niet gek, bij andere clubs krijg ik een leuke vergoeding.' Ze kwam dus niet.

De geringe financi armslag ten spijt, de meiden van Donitas zijn de helden van de club. Een enqu onder de leden wees uit dat negentig procent van mening is dat een team in de eredivisie een toegevoegde waarde heeft. 'Zo lang het kan spelen we eredivisie', vindt Reitsma. 'Als het niet lukt beginnen we opnieuw in de eerste-of tweede divisie. Wachten we weer op een goede lichting.'

Zaterdagavond won Donitas met 3-0 van Vrevok, de club waartegen het straks in de play outs ook zal aantreden in een poging de duur van het eredivisieschap te verlengen. Op een bank staan bakjes met fruit waaruit de speelsters van Donitas geregeld een hap nemen. Een aardigheidje van de ouders van van hen.

De zege is geen moment in gevaar. Vooral in de eerste set beukt Ida Buist, vierdejaars bewegingswetenschappen, er aardig op los. Haar geblesseerde teamgenote Marieke van der Meulen, derdejaars rechten, noteert op een kladje dertien geslaagde aanvalsacties. Niemand waagt zich aan de sprongservice. Alleen de opslag van Mirelle Overweg lijkt er een beetje op.

Net als haar teamgenoten heeft Joanne Meeske, afgestudeerd technische bedrijfswetenschappen, bewust voor een studentenclub gekozen. 'Vanwege de charme. Je deelt studeren, sporten en sociale dingen met mensen die dat net als jij leuk vinden om te doen.'

Jantine Nollen, vierdejaars communicatie-en informatiewetenschappen, koestert haar teamgenoten als vriendinnen. 'Naast onze studie offeren we veel tijd op aan volleybal. Dan moet je elkaar wel heel lief vinden. Ik zie hen meer dan mijn eigen vriendje.'

Anne Andela, net doctorandus farmacie, heeft nooit eerder in zo'n leuk team gespeeld. 'Ik wilde mijn studie combineren met volleybal. Dat kan hier op een unieke manier. Met gezelligheid en op een goed niveau.'

'Een van de leukste kanten aan Donitas is dat je elk jaar een ander bestuur hebt', vindt Reitsma. 'Ieder bestuur heeft wilde idee nieuwe mensen die het wiel weer gaan uitvinden. En jaarlijks wordt 25 tot 30 procent van het ledental ververst. Het houdt de boel lekker levendig.'

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden