Vrouwen op spitzen, mannen als klimrek

Zo eenvoudig komt hij er niet van af. Choreograaf Édouard Lock kan in het programmaboekje wel beweren dat zijn nieuwste creatie voor La La La Human Steps nergens anders over gaat dan beweging, nu hij nadrukkelijk kiest voor de pas de deux - de 'meest leesbare' onder de dansvormen -...

Annette Embrechts

Dit maal zet Lock zijn moordende danstaal op spitzen, inclusief de beruchte snoekduik en horizontale dubbele schroef. Niet bij het kwartet mannen maar bij vier van de vijf vrouwen. Zijn muze, de peroxideblonde Louise Lecavalier, danst barrevoets en bevestigt daarmee haar mannelijke imago. Hoewel de spitz niet meer het privé-domein van ballerina's is, blijft de teenpunt een symbool van vrouwelijkheid.

In Locks snelle duetten krijgt de hyperfeminiene gespitzte danspose een ambitieus aura. Telkens als een dame zich in de spots tippelt, begint ze heftig te gesticuleren. Haar armen reiken hoger en hoger, haar bovenlichaam klapt naar voren, naar opzij en rolt zich bijna een dwarslaesie. Een nieuwe cirkelspot vormt een verse uitdaging. De brunette, de zwarte zwaan, de rooie diva, allemaal springen ze naar het lichtpunt om te bewijzen wat ze waard zijn. Met een verwarde man in hun kielzog. Alles gebeurt met steun van een mannelijke partner.

Lock voert de man echter op als meer dan een klimrek of steunpilaar. Hij is degene tegen wie de danseressen zich afzetten en tegelijkertijd niet zonder kunnen. Daarom lijkt Salt een wedstrijd in maatschappelijke ambities. Lock etaleert girlpower: vrouwen die zich letterlijk op een vrouwelijk voetstuk plaatsen.

Sporadisch schieten cirkelvormige filmsschermen naar beneden met close-ups van een babyface of meidengezicht. De neiging ze sociologisch te interpreteren is groot: vechten de danseressen met het dilemma kinderwens versus carrière? Of creëren de projecties, net als in eerdere voorstellingen als 2, een tijdsbesef? Van peuter tot puber tot vrouw?

Lock geeft geen antwoord. Zijn ambitieuze genderstrijd blijft hangen in een tweekamp. Af en toe presenteren de vrouwen een trio of soms met Lecavalier een quintet. Maar telkens lokt de live-muziek van David Lang en Kevin Shields (cello, piano en soms een scheurende gitaar) hen in de herhaling van duetten. Op het eenvormige af. Salt is een enerverende verjongingskuur van de pas de deux, die echter om te beklijven vraagt om een fixerend middel.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden