'Vrouwen kunnen mannelijke beschermers missen als kiespijn'

Bescherming van vrouwen door mannen gaat over zeggenschap van mannen over de seksualiteit van vrouwen. Op het moment dat vrouwen hun eigen seksualiteit succesvol opeisen, vinden veel mannen die bescherming niet meer interessant, zegt Malou van Hintum.

De Wallen in1967. © ANP

Een vrouw is het bangst om 's avonds op straat haar natuurlijke beschermer tegen te komen, zei de Israëlische premier Golda Meïr begin jaren zeventig van de vorige eeuw. Ze sprak die woorden tijdens een kabinetsvergadering waarin werd overwogen een avondklok voor alleengaande vrouwen in te stellen. Waarom? Ze werden te vaak lastiggevallen door mannen. Toen Golda Meïr tegenwierp dat een avondklok voor mannen logischer zou zijn, was het voorstel snel van tafel.

Mannelijke normen
Meïr zou het waarschijnlijk dan ook van harte oneens zijn met het pleidooi dat historica Angela Crott houdt onder de titel 'Vrouwen hebben mannen als beschermers nodig'.

Crott stelt dat mannelijke normen en waarden geërodeerd zijn, terwijl we die juist nodig hebben om sociale normen in stand te houden. Als een van die mannelijke normen noemt ze 'het beschermen van (de seksualiteit van) het meisje'. Ik heb het drie keer overgelezen, maar het staat er echt.

Sociale hiërarchie
Mannen houden ervan zich met elkaar te meten om zo hun kracht te bewijzen. Competitie om macht, schaarse middelen en vrouwen is een manier waarop ze elkaar die kracht tonen en een positie verwerven in hun sociale hiërarchie.

Vrouwen, en zeker jonge en mooie vrouwen, spelen in die strijd een belangrijke rol, want het exclusieve bezit ervan is een illustratie van die mannelijke macht. De bescherming waar Crott het over heeft, staat dan ook in dienst van de machtsstrijd tussen mannen. Je hoeft echt geen doorgewinterde feminist te zijn om dat in te zien.

Eerwraak
Vraag het aan de vrouwen die gesluierd over straat moeten, aan vrouwen die hun eigen hoofdhaar moeten afknippen, die niet op kamers mogen en niet op reis. Wil Crott echt met droge ogen beweren dat hun vaders en broers bezig zijn met, zoals ze zegt, 'het beschermen van (de seksualiteit van) het meisje'?

Kom nou toch. Die mannen zijn bezig met man en macht te verhinderen dat 'hun' vrouwen zonder hun toestemming seksuele relaties aangaan met mannen. Ze zijn desnoods bereid te moorden - dat noemen ze 'eerwraak', dat klinkt beter - om die 'beschermingsconstructie' in stand te houden.

Kuisheidsgordel
Het is een manier van doen die een lange traditie kent. De ridders over wie Crott weemoedig spreekt, deden hun vrouwen een kuisheidsgordel om als ze ten strijde trokken. Ook om hen te beschermen? Tegen wie dan? Toch vooral tegen hun eigen verlangens. Het is niet voor niets dat tijdens oorlog verkrachting van de vrouwen van de vijand de allergrootste vernedering van die vijand is.

Bescherming van vrouwen door mannen gaat over zeggenschap van mannen over de seksualiteit van vrouwen. Op het moment dat vrouwen hun eigen seksualiteit succesvol opeisen, vinden veel mannen die bescherming niet meer interessant. Waarom zou je je druk maken om een vrouw die niet 'van jou' is?

Hoeren
Crott vergeet niet alleen dat de prijs die vrouwen betalen voor de bescherming van mannen hun eigen (seksuele) autonomie is. Ze vergeet ook dat er altijd vrouwen waren die door mannen niet beschermwaardig werden gevonden. De hoeren, de gescheiden vrouwen, de vrijgevochten vrouwen. En waarom kregen die geen bescherming? Dat kunt u nu wel raden.

Ze vergeet ook dat de 'bescherming' van gehuwde vrouwen tot 1991 betekende dat verkrachting binnen het huwelijk niet strafbaar was. Wat logisch is als je de redenering volgt dat een man die een vrouw 'beschermt', volledige zeggenschap heeft over haar seksuele leven. Een vrouw die geen zin had, was haar man 'ongehoorzaam' en mocht met geweld gedwongen worden tot seks.

Het type mannelijke beschermers dat Crott zo node mist - ik hoop dat we dat nooit meer terugzien.

Malou van Hintum is politicologe en columnist van vk.nl.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden