Vrouwelijke solidariteit is ver te zoeken in de zaak 'Paula en Bill'

De advocaten van Paula Jones en conservatieve politici hebben de grote Amerikaanse vrouwenorganisaties beschuldigd van hypocrisie, lafheid en partijpolitieke vooringenomenheid....

Van onze correspondent

Oscar Garschagen

WASHINGTON

Vijf jaar geleden schaarde de feministische beweging zich zonder aarzelen achter Anita Hill, de juriste die de conservatieve kandidaat voor het Hooggerechtshof Clarence Thomas betichtte van ongewenste seksuele intimiteiten.

'Waar zijn die vrouwenorganisaties nu? Waarom steunden zij Anita Hill wel en waarom komen zij niet op voor Paula Jones?' aldus Joseph Cammarata, advocaat van de vrouw die de president van de Verenigde Staten heeft aangeklaagd wegens seksuele intimidatie.

De voorzitster van de nationale vrouwenorganisatie NOW, Patricia Ireland, verweerde zich met het argument dat haar organisatie al in 1994 contact had gezocht met Jones en haar advocaten, maar dat zij de indruk had gekregen dat juridische bijstand niet op prijs werd gesteld.

Het stilzwijgen van organisaties als NOW, Emily's List, Women's Legal Defend Fund en de National Abortion Rights Organization is niet alleen Cammarata opgevallen, maar ook de media en Republikeinse politici.

De voorzitsters van deze organisaties houden zich op de achtergrond. Ze zijn zeer terughoudend met verklaringen en interviews over de Paula Jones-zaak, terwijl zij ons anders als eersten bellen en faxen, aldus kranten als The Washington Post en The New York Times.

Geen van hen is in de bres gesprongen voor de vrouw die een jaar geleden door Newsweek werd omschreven als 'een ordinair mens met teveel haar, dat uit is op geld, roem en een filmcontract'.

De Amerikaanse media, waaronder ook het gezaghebbende juristenblad The American Laywer, zijn echter tot de conclusie gekomen dat de klacht van Paula Jones niet uit de lucht is gegrepen en dat de vrouw zich werkelijk gegriefd voelt. Uit journalistiek onderzoek van de grote kranten is gebleken dat Clinton Jones wel degelijk heeft ontvangen op zijn hotelkamer in de tijd dat hij nog gouverneur van Arkansas was. Jones zegt dat Clinton om orale seks vroeg en zijn broek liet zakken. Zij zegt de bijzondere kenmerken van het lid van de president te kunnen identificeren.

Politieke commentatoren hebben de vraag opgeworpen of de vrouwenorganisaties ook zo terughoudend waren geweest als de president een Republikein was geweest en geen bevriende Democraat, die bovendien getrouwd is met een vrouw die in linkse kring zeer bewonderd wordt.

Anonieme woordvoersters van NOW en Women's Legal Defend Fund erkenden dinsdag in de media dat zij zeer in hun maag zitten met de zaak. Na lang intern beraad kondigde Patricia Ireland van NOW daarom aan dat haar organisatie de klachten van Jones, die van Clinton een schadevergoeding eist van 700 duizend dollar, opnieuw grondig zal onderzoeken. 'Wij stappen nooit blind in een zaak. We laten ons ook niet opjagen door stemmingmakers. Wij zijn ook uiterst behoedzaam omdat we niet iemand ten onrechte willen beschuldigen. Of het nu om de president of iemand anders gaat, dat speelt geen rol', aldus Ireland.

Zij voegde eraan toe dat sinds de zaak van Anita Hill de politiek en het bedrijfsleven aanzienlijk gevoeliger zijn geworden voor klachten over ongewenste intimiteiten. 'Een ander groot verschil is dat de Senaat destijds Anita Hill helemaal niet wilde horen. De zaak van Paula Jones zal in een rechtszaak worden afgehandeld.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden