Vrolijk spelen met film- en televisiegenres

Voorheen Audiovisueel..

Jan Pieter Ekker

Examenfilms van de Gerrit Rietveld Academie.

‘Schilders maken andere films’, zei schilder en pionier in computergraphics Maarten van der Ploeg eens. Op de afdeling Voorheen Audiovisueel van de Gerrit Rietveld Academie worden films gemaakt door kunstenaars, uit Nederland, voormalig Joegoslavië, Israël, Polen, Frankrijk en Duitsland. Zeventien studenten maakten negentien producties, waarin wordt getekend en geschilderd, geknipt en geplakt, gekleid en gemorft.

Het meest bijzonder is het vijf minuten durende A World of Make-Believe van Lotje van Lieshout. Daarin komt een jonge vrouw een kamer uitlopen met een theeblad in haar hand. Zij is in full color; het decor is zwart-wit – een gecompliceerd ontkleuringsprocédé dat werd toegepast in Hollywoodproducties als Pleasantville van Gary Ross (1998), zo lijkt het. Bij nadere beschouwing blijkt Van Lieshout een simpeler techniek te hebben toegepast: het wiebelende decor – de muren, de trapleuning én de antieke stoel – bestaat uit fotokopieën uit zwart-witfilms uit de jaren veertig en vijftig (Sunset Boulevard, The Lady from Shanghai). Het enige minpuntje zijn de overbodige tussentitels (‘De fantasiewereld bleek niet sterk genoeg om de realiteit te vervangen’).

Wouter Klein Velderman maakte Meanwhile in the Country, een computeranimatie waarin een bos – soms subtiel, soms ruig – van vorm verandert. Clelia Zida schetst in No Fun, No Guts, No Glory een rauw portret van twee veertienjarige Amsterdamse punk-meisjes – in de traditie van de Amerikaanse fotograaf en filmmaker Robert Frank.

In Sampled Dreams vermengt Roiy Nitzan fragmenten uit speelfilms en journaals met eigen opnamen: op die manier duikt een schoonspringer van de hoge en landt hij achter een patrouilleboot van de Amerikaanse kustwacht.

Ook Maya Cohen speelt een vrolijk spel met film- en televisiegenres. In Simon Says speelt zij zelf een gangster met een nagesynchroniseerde mannenstem, die jacht maakt op een omgekeerde kin waarop met de computer een mond en ogen zijn geanimeerd. Tussendoor zijn beelden gemonteerd van een persoonlijkheidsshow, waarin wijsheden van Scientology-voorman Ron Hubbard voorbij komen.

Er is geen touw aan vast te knopen, maar bijzonder en intrigerend is het zeker.

Jan Pieter Ekker

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden