Vroeger

BUURMAN Fons was drie maanden toen zijn ouders hem naar het strand brachten. 65 Jaar later is hij er nog steeds....

Zijn vader was losse arbeider in Amsterdam: metaal, kolensjouwer, suikerfabriek, werkloos. Bezorgde ook kranten, waarvoor hij 's zomers dan twee keer op en neer moest van het linnen tentje op Zandvoort naar Amsterdam-West. Met zijn vader ging hij 's ochtends heel vroeg het duin in om konijnen te stropen. Lekker was zo'n konijnenboutje, zo vlak na de oorlog. Maar je moest wel zorgen dat de koddebeier je niet betrapte. Vader zei daarom: loop nooit over de top van het duin, altijd eromheen, dan zien ze je niet. Net als bij Winnetou en Old Shatterhand, waar hij uit voorlas.

In die tijd kwamen de groenteboer en de melkboer met paard en platte wagen op het strand en waren er nog geen wc's. Als je moest, groef je een kuil op het strand en die gooide je erna weer dicht. En je spoelde je af in zee. Zo deden de meesten het.

Zelf werkte hij veertig jaar op een heftruck en bulldozers bij Geveke, zijn vrouw Annie de laatste tien jaar bij Albert Heijn achter de kassa. Hij is dit voorjaar geridderd, lintje van de koningin. Voor zoveel jaren trouwe dienst en het vrijwilligerswerk dat hij voor het dorp verzet. En voor wat hij al die jaren heeft helpen organiseren op het strand: touwtrekken, atletiek, voetballen, zeemijl zwemmen voor de Reddingsbrigade.

Zijn moeder was 81, nee 80, toen ze stopte met kamperen op het strand. Hiernaast zit mevrouw Zijlstra, uit Zaandam, die is al 84. Die heeft een kleindochter die haar rijdt. En Joop, uit Almere, die zit vaak in z'n eentje, en altijd maar naar de zee te kijken.

Fons' zuster zit twee huisjes van hem vandaan. Die heeft haar zoon en dochter als donateur ingeschreven toen die pas twee maanden oud waren.

Alleen Helios al, een van de vier verenigingen op het strand tussen Zandvoort en Bloemendaal, heeft een wachtlijst van ruim 300 gegadigden voor een plaats. Dat wil niet zeggen dat je nooit aan de beurt komt. Vooral na een paar slechte zomers wil het wel eens opschieten.

Een strandhuisje kost je nieuw zo'n 14 duizend gulden, een gebruikte heb je voor zo'n vierduizend. Ze mogen niet groter zijn dan 18 vierkante meter en niet hoger dan zo. Zeker een dag ben je doende met het in mekaar te zetten; dan nog gas aansluiten, de bedden, de keuken, de gordijntjes ophangen: elke keer is het weer een hele verhuizing.

Tegenwoordig zie je dat meer en meer mensen units kopen, dubbelwandige containers die aan het begin en het eind van het seizoen kant-en-klaar opgetild en weggezet worden. Die kosten kaal zo rond de 25 duizend gulden. Maar het grote voordeel is natuurlijk dat je in het voorjaar niks hoeft op te bouwen of hoeft af te breken na de zomer.

Zeker drie maanden ben je op het strand elkaars dichtbije gezelschap. Een soort Peyton Place, noemt Fons het. Op iedereen wordt gelet. En eerlijk, als hij door het kamp loopt, dan ergert hij zich ook wel eens. Aan het gebrek aan discipline bijvoorbeeld. De regel is dat voor negenen 's ochtends de toiletemmer geleegd wordt, maar dan zie je toch... En de rotzooi bij sommigen. Hij zegt altijd: zorg zo gauw mogelijk dat aan de buitenkant van het huisje alles klaar en op orde is, dan kan niemand daar een opmerking over maken.

Zelf zou Fons 's zomers wel eens wat meer in Middelie willen blijven, want daar liggen toch zijn activiteiten. Maar zijn vrouw zit zo graag in hun huisje op het strand. 'Ik hou van ruimte', zegt ze, 'bossen benauwen me.'

Nooit eens zin gehad in Spanje, Italië of een ander buitenland? Nee, niet echt. De kans dat je daar met je caravan een plekje aan zee krijgt is ook maar klein. En dan zitten ze altijd met het probleem waar hun kind te laten, de papegaai, die nog van Fons' moeder was en 40 jaar oud is.

Verslaggever Sietse van der Hoek bericht gedurende vier weken vanuit een strandhuisje aan de Noordzeekust.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden