Vrij man

HET OPENBAAR BESTUUR was hem te lief om het in de weg te staan. Inderdaad, Bram Peper had als minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties zijn gezag verloren....

Peper voorzag dat hij ook na publicatie van het rapport van de Rotterdamse onderzoekscommissie omstreden zou blijven. Peper kende niet het hele rapport, maar kon uit de fragmenten die hem werden voorgelegd opmaken dat hij de commissie niet had kunnen overtuigen van de juistheid van zijn verweer. Als vrij man, zo voerde Peper aan, kon hij zich beter verdedigen tegen wat hij noemde de 'aantijgingen en verdachtmakingen over mijn integriteit'.

Dat klopt vanuit het perspectief van Peper als persoon. Maar vanuit het gezichtspunt van Peper als minister ligt het wat ingewikkelder. Want een vrij man hoeft zich niet te verantwoorden in het parlement.

De vraag dringt zich dan ook op waarom Peper niet heeft gewacht op publicatie van het onderzoeksrapport. Hij had de Tweede Kamer op 2 november beloofd dat hij het rapport, voorzien van het commentaar van het kabinet, naar de Kamer zou sturen. Op basis daarvan zou hij zich dan tegenover de volksvertegenwoordiging verantwoorden.

Enerzijds zou het mooier zijn geweest wanneer Peper aldus zou hebben gehandeld en zijn conclusies ten overstaan van het parlement zou hebben getrokken. Maar anderzijds beperkt Peper de schade voor de coalitie en voor zijn eigen Partij van de Arbeid door zich niet bloot te stellen aan een bloedbad in de Kamer.

In dit licht is het dan ook zeer begrijpelijk dat premier Kok en PvdA-fractievoorzitter Melkert Peper er niet van hebben weerhouden zijn biezen te pakken. Zowel Kok als Melkert deelt de analyse van Peper dat deze ook na publicatie van het rapport omstreden zou blijven. Ze ontkennen overigens het rapport te hebben gelezen.

Het vertrek van Peper maakt de weg vrij om, zoals hij het zelf omschreef, 'te werken aan een zelfbewust, gedurfd en solide openbaar bestuur'. Alleen een minister van onbesproken gedrag kan dat werk verrichten.

Het is jammer dat Peper het veld ruimt. Hij is tegelijkertijd een kleurrijk bestuurder, een denker en een politiek dier. Door die combinatie gaf hij voortdurend impulsen aan het politieke debat. Zulke politici zijn schaars - niet in de laatste plaats in de Partij van de Arbeid.

Zonder Bram Peper wordt het saaier op het Binnenhof.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden