Vriendschap en creativiteit gedanst

Scapino Ballet brengt een avondvullende choreografie, die gebaseerd is op Songs for Drella, het eerbetoon van Lou Reed en John Cale aan de 34 jaar geleden overleden Andy Warhol.

Amsterdam - Het was 34 jaar geleden gisteren. Kunstenaar, fotograaf en producent Andy Warhol overleed aan een hartstilstand na een galblaasoperatie in een incompetent ziekenhuis in New York. Een jaar later volgde Nico, protegee van Warhol en door hem tijdelijk als zangeres toegevoegd aan rockband The Velvet Underground.


De muzikanten Lou Reed en John Cale, oprichters van The Velvet Underground, besloten hun herinneringen aan hun mentor en inspirator, Andy Warhol, uit te drukken in een afscheidsalbum, getiteld Songs for Drella. Het gelijknamige concert met vijftien nummers vormt met een paar jazzcomposities van Miles Davis en Jimmy Smith de basis van de nieuwe, avondvullende dansvoorstelling van Scapino Ballet Rotterdam. Vanavond gaat in Rotterdam Songs for Drella in première, gemaakt door artistiek leider Ed Wubbe en huischoreograaf Marco Goecke.


'We maken zeker geen biografische voorstelling', licht Wubbe (53) toe. 'Die nummers gaan over Reed en Cale's ervaringen met Warhol. We gaan de uitersten in hun vriendschap, de samenwerking, eenzaamheid, affectie en irritatie, niet illustreren in dans. We verbeelden de energie, creativiteit en inspiratie van de scene rond Warhols kunstenaarscollectief The Factory.'


Dertien jaar geleden maakte Wubbe ook een voorstelling geïnspireerd door de scene rond The Velvet Underground. Toen geconcentreerd op het tragische leven van het roemruchte blonde model Nico. Wubbe: 'Het decorum rond Warhol en zijn intimi, fascineert mij, door de geur van verandering, experimenteerdrift en provocatie. Mensen volgden hem omdat ze vernieuwing roken.' Volgens de artistiek leider straalt zijn jongere collega Goecke ook een vergelijkbaar decorum uit, zij het dat de in Duitsland geboren choreograaf solistisch opereert. 'Marco's werk is ook vernieuwend en licht provocatief. Hij heeft een groot talent maar flirt ook met destructie. Zijn choreografieën en imago hebben iets duisters. En hij denkt ook buiten gebaande paden.' Goecke, lachend: 'Ik zie leven en werk ook als een Factory.'


Mede vanwege zijn excentrieke geest vroeg Wubbe Goecke voor deze intensieve samenwerking - zelden creëren choreografen echt samen één stuk. De internationaal geroemde choreograaf zegt eigenlijk 'niet zo gek' te zijn van de dodenzang van Reed en Cale. 'Ik kan die nummers wel meezingen. Maar het is niet muziek waarop ik zou choreograferen.'


Het is in de moderne dans niet gebruikelijk om als muziekbasis legendarische lyrics te kiezen. Toeschouwers gaan meer dan nodig naar de vaak poëtische en cryptische teksten luisteren. Ze proberen inhoud en dans tot een (te) logisch verhaal te smeden. Toch pakt het soms verrassend goed uit. Zoals bij de persoonlijke solo van Anne Teresa de Keersmaeker op louter protestsongs van Joan Baez. Goecke houdt het afstandelijker: Als het moet kan ik op alle muziek choreograferen.' Wubbe: 'Net als in de muziek van Reed en Cale zoek ik naar een rode draad. Twee dansers, Mischa van Leeuwen en Maxime Lachaume, gaven bijvoorbeeld veel terug. Ik denk dat het publiek hen met Warhol kan identificeren.'


Wubbe en Goecke hebben ieders eigen gemoedstoestand flink aangeboord tijdens de repetities. Die was diametraal tegengesteld. Waar Wubbe in een jeugdige overwinningsroes zit omdat hij op 53-jarige leeftijd vader is geworden, van dochter Rosa, zit Goecke in een kwetsbare, zwaarmoedige periode. Hij is herstellend van een burn out van drie maanden. Songs for Drella is het eerste wat hij weer aandurft, ook omdat hij de inspanningen kan delen met Wubbe. 'Na 34 choreografieën in 10 jaar tijd dreigde ik echt een productiefabriek te worden. Ik was uitgeput, hoe moeilijk ik dat ook vond om toe te geven.' Eerder overwon hij al een zware alcoholverslaving. 'Ik zal altijd alert moeten blijven.'


Die diametraal verschillende gemoedstoestanden passen volgens beide mannen precies bij Warhols bijnaam Drella, waaraan de titel refereert: Dracula & Cinderella. Wubbe: 'De beroemde avant-gardistische kunstenaarsscene in New York dreef in de jaren zestig ook totaal op gemoedstoestanden.' Goecke: 'Al dan niet gedrenkt in drugs en alcohol.'


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden