Vriendin

De juffrouw van de boekhandel vraagt vriendelijk wie zij kan helpen. Naast mij zet een dame zo definitief een plastic tasje op de toonbank dat het allen die om haar heen staan, duidelijk is: het is haar beurt....

Als het zover is, slaken wij bijna een zucht van bewondering. Niet omdat het Umberto Eco's 'De slinger van Foucault' is, maar omdat wij nog nooit een boek zagen dat zo intensief gelezen werd: gebroken en schuingelezen rug, rondom geheel gekreukt, verkleurd door bezwete vingertoppen, opgezwollen, ezelsoren.

'Ik heb dit boek van mijn vriendin gehad', zegt de dame. De juffrouw van de kassa knikt. 'Ze zei dat het een mooi boek was, dat ik zeker moest lezen.' Iedereen luistert mee. 'Nou, toen ben ik het ook gaan lezen. . .' - ze pakt het boek nu op en begint er in te bladeren - '. . .en het is wel mooi, en spannend, maar. . .' Ze houdt het omhoog, zodat iedereen het kan zien. 'De ontknoping ontbreekt.' En terwijl zij met haar duim de laatste tientallen pagina's laat uitwaaieren, zien wij dat die inderdaad bijna alle geheel blanco zijn.

Plotseling heerst rond de kassa een groot gevoel van saamhorigheid. Lezers voor lezers. Wij stellen ons het rampzalige moment voor. Na uren lezen, na al die honderden pagina's: het moment van ombladeren, de schok van het wit. Alle ogen richten zich nu op de juffrouw van de winkel. 'Dan krijgt u een nieuw exemplaar', zegt ze.

Wij halen opgelucht adem, net als de dame. Nog even, en zij zal de ontknoping kennen. En daarmee was de zaak afgedaan, op een andere ontknoping na, het antwoord op de vraag die wij ons allen in stilte stelden: of die twee lezeressen van Eco nog steeds vriendinnen zijn.

Ed Schilders

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden