Vriend of vijand, dat is de vraag

De laatste Tourweek behoort aan de klassementsrenners toe. Omdat geen ploeg sterk genoeg is om te controleren, gaat het in het peloton vooral over allianties en vijanden....

Van onze verslaggeefster Marije Randewijk

Enkele maanden geleden ging Floyd Landis uit eten met Johan Bruyneel. Ze hadden een plezierige avond, spraken urenlang en gaven elkaar een hand bij het afscheid. De ploegleider van Discovery Channel betaalde de rekening.

Het zijn details die de Tour van 2006 gaan beslissen. Omdat geen van de ploegen sterk genoeg is om alleen de concurrentie te weerstaan of te verslaan, zijn de dagen tussen de Pyreneeën en de Alpen door de ploegen van de klassementsrenners gebruikt om coalities te smeden. Er werd in elk geval getracht te achterhalen in welk kamp de vijanden zaten en waar zich de vrienden bevonden.

Dus is het belangrijk te weten wie afgelopen winter met wie dineerde, wie met wie ging trainen en welke renner met slaande deuren bij zijn voormalige werkgever vertrok. Oud zeer kan grote consequenties hebben in de wielersport.

Uitgerekend Landis kan erover meepraten. Toen hij vorig jaar in de etappe naar Revel op avontuur ging, was het Lance Armstrong zelf die hem tot de orde riep. Dat was hem in de Dauphiné Libéré en de Tour of Georgia ook al overkomen. Het was geen kwestie van paranoia.

Armstrong heeft hem nooit vergeven dat Landis zijn ploeg verliet. De man die wordt gezien als de opvolger van de zevenvoudige Tourwinnaar begreep de teleurstelling, maar de vete werd groter dan nodig. ‘Hij heeft zijn mond er niet over gehouden en ik ook niet’, zegt Landis. ‘Zo is mijn persoonlijkheid. Ik kan mijn mening niet voor me houden en Lance is niet anders. Dat was een deel van het probleem.’

De relaties zijn volgens Landis echter genormaliseerd sinds de pensionering van Armstrong. Die zou zijn mogelijke troonopvolger zelfs graag terugzien bij Discovery. Landis: ‘Het is een groot drama geworden en de hele wereld denkt dat we elkaar haten. Maar ik denk dat ik niet langer op de zogenoemde zwarte lijst sta. En als ik er nog wel op sta, dan toch zeker onderaan.’

Het werpt een ander licht op de suggestie dat Rabobank vrijdag in de jacht op de gele trui voor Denis Mentsjov een nieuwe bondgenoot vond in Discovery. Toen won Jaroslav Popovitsj de etappe en werd sprinter Oscar Freire, tot diens woede, door de Nederlandse wielerploeg geofferd om de Amerikanen gunstig te stemmen.

Het lijkt geen betrouwbare coalitie. Ook al gezien het feit dat beide ploegen de laatste jaren vooral ruzieden en er maar één vragende partij is, namelijk Rabobank. Aan de andere kant zijn Erik Breukink en Johan Bruyneel vrienden. Ze reden samen bij Once en toen de eerste in 1996 de overstap maakte naar Rabobank ging de tweede mee. Maar in de jaren dat Armstrong de Tour won, deed Discovery het werk liefst alleen.

De vriendschapsbanden die Phonak, de andere ploeg met een kandidaat-winnaar voor deze Tour, smeedde lijken degelijker. De galante Zwitsers gunden Oscar Pereiro Sio en Caisse d’Epargne zaterdag het geel. Daarnaast won CSC de etappe en nam het de leiding in het ploegenklassement over. Het stemt ook Bjarne Riis, predikant van teamgeest, gunstig.

Pereiro mocht op weg naar Montélimar een achterstand van bijna 30 minuten goedmaken op Landis. De Spanjaard reed vier jaar bij Phonak. Hij keerde dit seizoen terug naar eigen land, maar bleef bevriend met zijn voormalige ploegmaats. Landis zaterdag: ‘Oscar zag er in het geel gelukkig uit op het podium. Daar ben ik blij om.’

Juist omdat Pereiro lang in Zwitserse dienst reed, zijn diens kwaliteiten bekend bij de Amerikaan en de ploegleiding. Ze wisten precies aan wie ze het geel cadeau deden. ‘De dag dat Floyd besluit dat hij deze trui terug wil, heeft hij hem terug’, zei Pereiro zelf ook. Hij is al de zevende renner die deze Tour het leiderstricot in zijn bezit heeft. Alleen in 1958 en 1987 waren er uiteindelijk meer eigenaren, acht.

Door de tactische manoeuvre kon Landis zijn manschappen sparen voor het werk dat nog wacht in de Alpen. Erik Breukink probeerde daar zaterdagmiddag anders over te beslissen. Hij belde met de ploegleiders van Davitamon-Lotto (Evans) en T-Mobile (Klöden). Als ze gezamenlijk de achtervolging in op Pereiro zouden inzetten, konden ze Phonak een hak zetten.

Het was niet dat Breukink een gevaar zag in de Spanjaard, maar elke dag dat het gewicht en de druk van de Tour in de schoot van de grote concurrent lag, telde. Om zijn goede wil te tonen stuurde Breukink alvast Joost Posthuma en Pieter Weening naar het front. Maar tot een nieuwe coalitie kwam het niet. Ook dat wordt de komende dagen niet vergeten. Het leidde er in elk geval toe dat het peloton buiten tijd de finish bereikte. De jury had genade.

Rest de vraag waarom Johan Bruyneel enkele maanden geleden Landis uitnodigde voor een etentje. En waarover er werd gepraat. De bondgenoot van Rabo kan zomaar een vijand blijken te zijn.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden