Vrees voor 'ultieme wraak'

Ook in Zuid-Irak, ver van de hoofdstad Bagdad, hijsen geallieerde soldaten zich plots in beschermingspakken tegen chemische en biologische wapens....

Vlak voor de grens met Zuid-Irak springen soldaten van een eenheid militaire politie plotseling uit hun Humvee-jeeps om zich om te kleden. Pal langs de weg. Terwijl honderden vrachtwagens geladen met olie en containers Irak binnenrazen om een invasiemacht draaiende te houden, hijst de groep zich op een zijweg in 'MOPP-pakken' tegen chemische en biologische wapens.

Wat is er loos? Het luchtalarm loeit immers niet. Nergens ook een raket te bekennen. 'Er zijn vandaag dingen gaande waar ik nog niet goed weet van heb', zegt brigade-generaal Robert Crear van de Army Corps Engineers eerlijk. Maar de realiteit van het strijdtoneel bij Al Kut en Karbala, waar Amerikanen deze ochtend de gevaarlijke 'rode lijn' rond Bagdad overschrijden, dringt ook hier snel door.

Elke soldaat die Zuid-Irak ingaat moet meteen in de MOPP, zo luidt de opdracht die deze kolonne, met bestemming Iraks olievelden ten zuiden van Basra, bereikt. 'Hoe dichterbij onze troepen bij Bagdad komen, hoe beter we ons moeten voorbereiden op eventualiteiten', zegt luitenant-kolonel John Plumley een half uur later in Zuid-Rumailah in het zuiden van Irak, te midden van brandende oliebronnen. 'Het wordt een smerige oorlog als Saddam deze wapens inzet.'

De weg naar Bagdad dreigt te worden opengebroken en met Amerikaanse troepen woensdag op nog geen 50 kilometer afstand van Bagdad, neemt ook de angst voor een biologische of chemische vergelding toe. Voor het eerst hadden de mariniers bij Bagdad gisteren hun 'NBC-schoenen aan'.

'Een grove fout', zo noemde het Pentagon woensdag het eventuele gebruik van dergelijke wapens. Op de olievelden van Zuid-Rumailah, zo'n 40 kilometer van het belegerde Basra, blijkt wat voor een gevreesd wapen Bagdad nog in handen heeft. Mocht Irak tenminste nog over massavernietigingswapens beschikken. De hitte neemt toe, wat het dragen van de beschermende pakken haast ondraaglijk maakt.

Zelfs in dit veilige gebied, een van de eerste stukken Zuid-Irak die de invasiemacht innam om de vernietiging van de achthonderd oliebronnen te voorkomen, is de vrees voor Saddams 'ultieme wraak' groot. 'We zijn allemaal bezorgd dat dit ons nog boven het hoofd hangt', zegt Alicia Embrey. 'Zeker met de ontwikkelingen van vandaag. Maar we moeten ons blijven richten op deze belangrijke missie.'

Tegen het decor van oliebronnen die als draken tienduizenden vaten per dag uitspuwen, trekt soldaat Steve Cegielsky na ruim twee uur zijn MOPP-pak uit. De situatie wordt weer veilig geacht. 'Het wordt goed heet in zo'n pak, al na een paar uur', erkent Cegielsky. 'Het is de laatste dagen niet meer gebeurd dat we de pakken moesten aantrekken.' En dan te bedenken dat de militairen hun gasmasker niet eens hoefden op te zetten.

Zijn collega van de militaire politie Jon Pfeiffer, die nerveus wacht houdt bij een Humvee, erkent dat de opmars naar Bagdad voor extra spanningen zorgt. Al maakt hij zich, als een van de weinigen, geen zorgen over een Iraakse aanval met chemische wapens om de Amerikanen te stuiten. Pfeiffer: 'Ik heb vertrouwen in onze kleding en de training die we hebben gekregen. We zijn echt goed voorbereid.'

Pfeiffer en de andere soldaten hebben vandaag een makkelijk dagje in Zuid-Rumailah. De afgelopen week werden ze regelmatig ingezet bij het beschermen van de bevoorradingskonvooien op weg naar het strijdtoneel die nogal kwetsbaar bleken voor Iraakse hinderlagen. Ja, hij weet van de dood van vrouwen en kinderen bij Najaf. 'Ik ben ervan overtuigd dat deze soldaten zo moesten handelen.'

'Zenuwslopend', zo noemen sergeant Jeff Pottebaum en zijn maat Travis Keiol van de logistieke eenheid 425ste Trans de ritten. Het tweetal moest brandstof brengen naar onder andere Nassariya, waar de mariniers hard moesten vechten. Golfoorlogveteraan Pottebaum: 'De angst hield je scherp. Je kon elk moment worden beschoten. Al die vluchtelingen, al die mensen daartussen die met soldatenschoenen rondliepen. Deze oorlog is heel anders dan die van 1991.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden