Vreedzaam feminisme werkt niet meer, dus Peter Buwalda pleit voor drastische maatregelen

Beeld ANP

#Wetoo. Bert Groenman en ik. Samen met mijn oude chef stond ik op de redactievloer van onze krant, het UT-Nieuws, en daar kwam ze aan getrippeld: Brie, onze anderhalve meter hoge, kittige, kordate redactieassistente. Ze hield halt onder onze neuzen en zei, stuiterend van iets onbedwingbaars: 'Hé! Bert en Peter! Willen jullie mijn poesje zien?'

Later, toen wij een beetje bekomen waren van de ongewenste intimiteiten, hield Brie bij hoog en laag vol dat het om een foto van haar nieuwe katje ging, wat ons een aparte leugen leek, want op die foto had het beest een kerstmuts op zijn kop, en het was nog maar net Sinterklaas geweest.

Zo. Dat was mijn bijdrage aan de discussie rond Harvey Weinstein. Nee hoor, ik heb ook mijn donaties aan Varkens in Nood stopgezet. En verder heb ik besloten belijdend feminist te worden. Ik meen het. Als je kijkt naar de ellende in de wereld, heb ik een trend ontdekt: het zijn vrijwel altijd mannen. Jihadisten, dictators, priesters, hooligans, Hells Angels, loverboys, tbs'ers op verlof, reaguurders, volgens 107 aanwijzingen de vader van Griet Op de Beeck, hoge nazi's, kut-Marokkanen, potloodventers: mannen. Zelfs Jan Wolkers, las ik zojuist, is een man. De seksuele bevrijder ging aan de lopende band vreemd, maar toen zijn vrouw een keer een slippertje had, sloeg hij haar bijna een oog uit.

Afijn, wij dus. Misschien zijn er ook goede mannen, maar verder dan Bono en Geert Mak kom ik even niet. Het probleem is natuurlijk van alle tijden, maar toch nijpender dan ooit, vind ik. Sinds er een zelfverklaarde pussy grabber president van Amerika is, lijkt de boot aan. Het allerkwalijkste aan Trump is dat Hillary werkeloos thuis zit, onder een volgescheten glazen plafond. Na dik 200 jaar en 44 kerels kon er een vrouw president worden, en wat kiest het volk?

Een varken.

In dat opzicht is Nederland nog altijd het schele neefje van Amerika. Zij hadden Elvis, wij Peter Koelewijn. Wanneer je door diezelfde omgekeerde verrekijker naar onze verkiezingen kijkt, heet onze eigen zelfverklaarde pussy grabber natuurlijk Thierry Baudet, terwijl in Sylvana Simons een soort Hillary Clinton valt te herkennen. Die vrouw heeft werkelijk alleen maar redelijke, vredelievende, empathische punten op haar programma staan.

Tja. Wij zijn het probleem. Het valt echt op. Of we nu het World Trade Center in vliegen of Breivik heten of Harvey Weinstein. Ondertussen misleiden we vrouwen heel slinks, door schijnvijanden aan te wijzen. Moslims of vluchtelingen, terwijl dat in feite natuurlijk gewoon ándere mannen zijn.

Wat doe je eraan? Als vrouw, bedoel ik? Vreedzaam feminisme werkt niet, dat lijkt me inmiddels wel aangetoond. De diplomatieke middelen zijn uitgeput. Ik weet het, mij is niks gevraagd, maar ik zou tegen ons in opstand komen. Gewapend, bedoel ik. Daarin had Mao gelijk: je kunt geen omeletje bakken zonder eieren te breken. Misschien moeten de regenten gewoon, nou ja, dood. Vervolgens zou je ons, wanneer de legertop vervangen is, het kiesrecht kunnen ontnemen, je moet ergens beginnen.

Dus a. een sterk leger, b. alle koppen in leidinggevende posities eraf of naar Westerbork en c. hoofddoekjes. En in elk geval moet je mannen meteen laten stoppen met werken zodra ze getrouwd zijn. Moet jij eens opletten.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.