Vredesmissie

DE ministers Van Aartsen en De Grave willen het kabinet voorstellen vijfhonderd mariniers te sturen naar het grensgebied tussen Ethiopië en Eritrea....

Het betreft hier een klassiek geval van peacekeeping, het helpen bewaren van de vrede. Het is niet de bedoeling dat de mariniers zich gaan bezighouden met peace-enforcing, het met geweld afdwingen van vrede. De operatie gebeurt met instemming van alle partijen in het conflict en de mariniers hoeven geen gevechtstaken uit te voeren. Hun opdracht is de stabiliteit te bewaren in de Hoorn van Afrika, waar sinds 1998 ruim honderdduizend doden zijn gevallen.

In de Tweede Kamer is niet afwijzend gereageerd - zelfs de VVD sprak van een belangrijke bijdrage aan de internationale rechtsorde. Op het eerste gezicht lijkt er met deze operatie weinig fout te kunnen gaan: zo verheven als het gestelde doel is, zo laag worden de risico's van de missie ingeschat. Het interventionisme als idylle.

Maar die rooskleurige voorstelling verdient met argwaan te worden bekeken. In de tien jaar na afloop van de Koude Oorlog is de praktijk van interventionisme een stuk weerbarstiger gebleken dan aanvankelijk werd gedacht. Nederland heeft dat met Srebrenica aan den lijve ondervonden.

Het kabinet moet nog eens kritisch kijken naar deze vredesoperatie. Uitgangspunt moet zijn welk Nederlands belang er gediend is met het sturen van militairen naar Oost-Afrika. Nederlandse politici hebben van oudsher de neiging de verdediging van de internationale rechtsorde op één lijn te stellen met het Nederlands belang. Ten onrechte. Natuurlijk is bescherming van de internationale orde belangrijk voor Nederland, maar dat is niet altijd doorslaggevend. We sturen bijvoorbeeld geen troepen naar Congo, omdat we dat te gevaarlijk vinden. Het leven van Nederlandse militairen vormt dan een hoger belang.

De Ethiopisch-Eritrese vrede is een goede zaak, maar het kabinet moet zich afvragen of oneigenlijke motieven bij deze missie niet een te zware rol spelen. Is de regering niet geforceerd bezig zijn zetel in de Veiligheidsraad, verkregen dankzij Afrikaanse steun, extra cachet te geven? En speelt de wens van het leger om bij dit soort internationale operaties betrokken te worden niet een te belangrijke rol? Is er wel een tijdslimiet verbonden aan de Nederlandse deelname - of dreigt het gevaar van een eindeloos verblijf in de Hoorn van Afrika? Aan de regering de taak deze bedenkingen bij de missie overtuigend te weerleggen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden