Vrede na 'akkefietje' nog zonder club

Weggestuurd, ontslagen of door een transfer vertrokken. Keerpunten bepalen een voetbalcarri. Regillio Vrede (31) over zijn gedwongen vertrek bij FC Groningen....

Charles Bromet

Op weg naar de schaal met broodjes in het spelershome van RKC hoort Regillio Vrede ineens een plagerige opmerking uit de deuropening.

'Hoeveel kilo's ben je nou te zwaar jongen? Een stuk of acht?' Als de bijna twee meter lange verdediger zich omdraait, kijkt hij in het lachende gezicht van zijn oud-ploeggenoot Leon Hutten, tegenwoordig hoofd jeugdopleidingen in Waalwijk.

En Hutten heeft nog meer in petto. 'Dat is toch geen gezicht, jij tussen die tweede elftalspelers. Kun je wel tegen die jochies?' En, als Vrede bereid blijkt het spel mee te spelen en toehapt, vervolgt Hutten: 'Komt dat nou nog goed met jou? Ik bedoel: vind je nog een club?'

Vrede houdt even stil en vraagt dan: 'Wat denk je zelf, Leon?' Hutten blijkt onvermurwbaar. 'Ik denk het niet.' Zo hoort Vrede het graag, want in zijn repliek klinkt venijn. 'We zullen zien, we zullen zien.'

Nadat ze elkaar gedag hebben gezegd, blijft Vrede alleen achter in het Mandemakers-stadion. Hij heeft zichzelf tijd gegeven even op adem te komen. Maar over een uur vervolgt hij zijn strijd tegen de kilo's op een bijveld van RKC. Hij is nog zonder club, maar koestert de wens dat daar verandering in zal komen.

Hij moet tijd inhalen. Bijna drie maanden stond hij stil, voelde hij geen noodzaak te trainen. En waarom? Vanwege een akkefietje, dat leidde tot zijn gedwongen vertrek bij FC Groningen. Tijdens een competitiewedstrijd negeerde ploeggenoot Paul Matthijs hem bij een vrije trap Vrede was vanwege zijn kopkracht mee naar voren gekomen waarna de spelers woorden kregen.

Vrede: 'Toen ik Matthijs erop wilde aanspreken, liep hij me voorbij. In het veld reageerde hij al geiteerd, toen ik hem vroeg waarom hij me niet bij het spel had betrokken.' Op weg naar de kleedkamer probeerde hij zijn ploeggenoot opnieuw om uitleg te vragen, waarop een bizarre situatie ontstond.

'Matthijs maakte ineens een boel tumult, deed alsof ik hem wilde aanraken, waarna spelers ons uit elkaar haalden. En dat terwijl er niets aan de hand was. Maar eenmaal in de kleedkamer riep Matthijs: als hij speelt, doe ik niet meer mee. Daardoor ontstond een onwerkbare situatie.'

Trainer Jans stuurde beide spelers weg. Na afloop verklaarde Matthijs dat hij zou zijn geslagen door Vrede. 'Absurd! Ik heb twee keer de kans gekregen om hem te slaan, als ik dat zou hebben gewild, maar dat is helemaal nooit in mij opgekomen', zegt Vrede.

'Het bestuur van Groningen koos de kant van Matthijs, die verklaarde dat ik uit was op een breuk met de club. Wat mij stoort is dat niemand van het bestuur mijn verhaal heeft willen horen.'

De verdediger kwam op straat te staan en voelde zich diep ongelukkig. 'Ik raakte volledig uit mijn ritme, omdat ik ineens stopte met trainen. Bovendien sprak iedereen mij op dit incident aan. Waar ik ook was, riepen mensen: hvertel eens wat er is gebeurd. Hheb je die jongen geslagen? Hvechtersbaas.

'Ik wist niet of ze nu een geintje maakten of het echt meenden. Ik heb een brede rug, ik ben niet snel geraakt door dit soort dingen, maar het ging m'n leven steeds meer beheersen. Ik heb mezelf een tijdje teruggetrokken in Limburg.

'Mijn vader vroeg af en toe of het niet eens tijd werd om weer te trainen, maar ik was nog bezig het een plaats te geven. Dat klinkt misschien overdreven, maar het had ongekende vormen aangenomen het voelde alsof mij de zwarte piet werd toegeschoven. Dat heeft me in mijn ziel geraakt.

'Ik had geen zin meer om te trainen. Lekkere Surinaamse maaltijden eten, daar ging ik echt even voor zitten. En dat voelde ook goed. Maar dan komt het moment dat mensen in je omgeving gaan vragen: zeg Regillio, wat ben je nu van plan? Wil je stoppen met voetballen? Of pak je de draad nog eens op?'

Stoppen is nooit een optie voor hem geweest. Vrede besloot deze maand dan ook mee te voetballen in een door de VVCS georganiseerde wedstrijd voor werkloze profs tegen Franse lotgenoten.

'Puur voor mezelf, als een soort startsein, om te kijken waar ik stond. Nou, dat viel niet mee. Conditioneel zat ik op twintig procent, en dat was puur op karakter.'

Hoelang hij nodig heeft om weer terug te zijn op niveau? 'Een week of zes. En bij welke club het ook zal zijn, ik ben op en top gemotiveerd. Ik had misschien alleen een maandje eerder moeten beginnen. Dat had wat in conditie gescheeld.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden