Vraagtekens blijven in zaak tegen Al Mansouri

De 62-jarige Maastrichtenaar Abdullah al Mansouri is in Iran tot 30 jaar celstraf veroordeeld wegens betrokkenheid bij terroristische activiteiten.

Het ministerie van Buitenlandse Zaken laat zich niet uit over de activiteiten waarvan Al Mansouri wordt verdacht. ‘Voor ons is hij een Nederlands staatsburger die gedetineerd is in het buitenland en voor wie we opkomen’, aldus een woordvoerder. Dan gaat het bijvoorbeeld om een eerlijk proces, bijstand door een advocaat en bezoek in de gevangenis.

In Nederland wordt Al Mansouri vaak aangeduid als mensenrechtenactivist. Hij was lid van Amnesty International en GroenLinks in Maastricht. Iran beschouwt hem als een terrorist. Dat is nogal een verschil: mensenrechtenactivist of terrorist.

Wie er gelijk heeft, blijft tot vandaag onduidelijk. Al Mansouri is een vluchteling uit Iran, die sinds 1989 in Maastricht woont en Nederlands staatsburger is. Hij is voorzitter van de Ahwaz Liberation Organisation (ALO), die streeft naar onafhankelijkheid van de Iraanse olierijke provincie Khuzestan (of volgens de ALO: Al-Ahwaz). Zijn zoon Adnan Faleh al Mansouri heeft zijn positie ooit vergeleken met die van PLO-leider Yasser Arafat.

Iran verdenkt de Maastrichtenaar van betrokkenheid bij terroristische activiteiten in de westelijke provincie. In Khuzestan zijn de afgelopen jaren enkele bloedige bomaanslagen uitgevoerd. Volgens zoon Adnan streeft de ALO langs niet-gewelddadige weg haar doelen na. Maar hij zegt ook dat de bevrijdingsorganisatie niet alle Ahwazi’s in de hand heeft. Volgens de Iraanse ambassade is op de Arabischtalige website van de ALO expliciet tot aanslagen opgeroepen.

Amnesty International beschouwt het lid Al Mansouri als mensenrechtenactivist. Maar ook de mensenrechtenorganisatie is voor de rest voorzichtig. ‘We hebben ook nooit de vrijlating van Al Mansouri geëist’, zegt een woordvoerder. Dat doet Amnesty International wel met politieke gevangenen die vanwege hun politieke ideeën gevangen zitten. ‘De inzet van de ALO is onduidelijk. Er zijn in het Arabische deel van Iran aanslagen geweest, maar de ALO heeft die niet opgeëist. Veel politieke organisaties, zoals de PKK, IRA en ETA, hebben echter een militante tak. We weten niet of Al Mansouri ook nog een andere agenda had.’

De Maastrichtenaar werd in 2006 in Syrië gearresteerd en uitgeleverd aan Iran. De grote vraag is wat Al Mansouri daar deed, zo dicht bij het vuur. Volgens zoon Adnan wilde hij andere Ahwazi’s bijstaan die uit Iran waren gevlucht naar Syrië en eveneens erkend vluchteling wilden worden. ‘De Syrische ambassadeur in Brussel heeft hem een visum gegeven en gezegd dat hij niets te vrezen had’, aldus Adnan. Maar Amnesty International plaatst vraagtekens bij zijn bezoek aan Damascus, dat hechte banden onderhoudt met Teheran. ‘Als ik Al Mansouri was geweest, zou ik nooit naar Syrië zijn gereisd’, aldus de woordvoerder.

Complicerende factor is dat Iran het Nederlands staatsburgerschap van de Maastrichtenaar niet erkent. Teheran beschouwt de rechtszaak tegen de Iraniër als een interne aangelegenheid en voelt zich niet verplicht daarover mededelingen aan Nederland te doen.

De onduidelijkheid over Al Mansouri werd gisteren nog eens versterkt door het bericht van een Iraanse advocaat dat de Maastrichtenaar niet tot 30, maar slechts tot 11 jaar celstraf was veroordeeld. Buitenlandse Zaken en Amnesty International zeggen van niets te weten. ‘Waarom zou Iran langs officiële weg een hogere straf doorgeven dan hij heeft gekregen?’, vraagt de Amnesty-woordvoerder zich af. Zoon Adnan doet het bericht af als onzin: ‘Ik word hier zo moe van. Wie is die advocaat? Mijn vader heeft geen advocaat gezien. Geef ons geen valse hoop.’

Abdullah Al Mansouri (ANP)
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.