Voorzittersstrijd houdt PvdA 'spannend'

Een felle richtingenstrijd is niet te verwachten bij de verkiezing van een nieuwe PvdA-voorzitter. Iedereen is uit op vernieuwing. Toch moet er campagne worden gevoerd - want dat schudt achterban en kiezers wakker....

Van onze politieke redactie

DEN HAAG

De PvdA gaat, voor het eerst in twintig jaar, weer op campagne voor de verkiezing van de voorzitter. De eerste slag om de publiciteit is glansrijk gewonnen door het jonge duo Booij en Van Bruggen. Maar de winst kan voorlopig nog niet worden verzilverd. De PvdA wil dit keer echt iets te kiezen hebben.

In rep en roer was de partij twintig jaar geleden toen Max van den Berg en Wim Meijer een felle en emotionele richtingenstrijd uitvochten. Links versus het establishment.

De geschiedenis leek zich even te herhalen toen in 1991 Felix Rottenberg en Ruud Vreeman zich als kandidaten aandienden: nieuwe realisten versus vakbondsachtigen.

Maar nog voordat het woord richtingenstrijd kon vallen, sloegen beiden de handen ineen en presenteerden zij zich als duo. Ze hadden geen zin in wat in hun ogen een schijngevecht zou worden. Beiden wensten de onstuitbare neergang van de partij te breken en de bureaucratie aan te vechten.

Ook nu is een vleugelstrijd, als twintig jaar geleden, nauwelijks te verwachten. Niet alleen omdat de herinnering aan de dagen van de polarisatie eerder bitter dan zoet is. Ook omdat de roep om de eigen partijvernieuwing ieders credo lijkt, als in alle politieke partijen. De twintigers Booij en Van Bruggen, navolgers van Rottenberg, doen er niet voor onder. Verstarring en conservatisme moeten plaatsmaken voor openheid, debat en vrijzinnigheid.

De vrije verkiezing van een voorzitter past daarin. De sfeer is er een van 'leuk en spannend'. De angst ontbreekt dat kandidaten met politiek hete hangijzers aan de haal gaan, of lastig zullen zijn voor Paars II. Nee, klinkt het, de verkiezing is goed voor de interne democratie, voor de pogingen achterban en kiezers wakker te schudden. Het partijbestuur lijkt geenszins van plan roet in het eten te gooien. Net zomin als de partijtop.

Zondag maakt het bestuur bekend wie er aan de campagne meedoen. Anders dan met de verkiezing van Karin Aldemund, om wier opvolger het nu gaat, wordt niet verwacht dat het bestuur een voorkeur voor een kandidaat uitspreekt. Hooguit komt er een aanbeveling voor een aantal kandidaten. Want campagnevoeren moet.

De grootste tegenhanger van de twintigers Booij en Van Bruggen is de 61-jarige Sybren Piersma, een onafhankelijke en ervarenbestuurder, afkomstig uit de wereld van de kunsten. De derde kandidaat is Marijke van Hees (37), directeur bij de Arbeidsvoorziening en gemeenteraadslid in Enschede. Als bestuurslid was zij een van de voortrekkers van de vernieuwing.

Op de lijst staan ook de vijftigers Jan Jetten, voorzitter RBA-Brabant, en Wouter de Koning, die als gewestelijk secretaris Utrecht de enige echte partijtijger van het gezelschap is. Zij maken de minste kans op verkiezing door het congres, in februari.

De oogst van vijf kandidaten is groot voor een functie die, zo leert het verleden, betrekkelijk ondankbaar is. Maar tegelijkertijd is de oogst ook schamel. De afgelopen maanden zijn ten minste 25 gegadigden benaderd, onder wie Kamerleden én kandidaten die niet uit de ambtelijke wereld komen.

Het rondje van de 'scoutingsgroep' leerde dat interne democratie ook haar nadelen heeft. Een verkiezing is aantrekkelijk voor wie, zoals het duo Booij en Van Bruggen, nog geen reputatie te verliezen heeft. Geschikte sociaal-democraten die elders bestuursfuncties bekleden of een goede baan hebben in het bedrijfsleven, vrezen de deuk in hun carrière van een mislukte verkiezing.

Lidy Nicolasen

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden