Voortdurend op zoek naar talentvolle jonge renners met het juiste tredje

Hij was als ploegleider een vader voor zijn jongens. Een met een bijzonder oog voor talent.

Hij is bekend geworden door de Amstel Gold Race die hij in 1966 oprichtte en groot heeft gemaakt, maar eigenlijk lag de liefde van de woensdag overleden Herman Krott (79) meer bij het amateurwielrennen.


Het was begin jaren zestig van de vorige eeuw, toen de biermerken Amstel Bier en Heineken nog niet door hetzelfde concern gebrouwen werden, dat het wat chiquere Amstel Bier een manier zocht om een meer volks imago te krijgen. Want de strijd tegen het energieke, groene Heineken was het bedaagde, rode Amstel Bier aan het verliezen. Daar moest wat aan worden gedaan.


Bijna als vanzelfsprekend kwam de pr-afdeling van de Amstelbrouwerij terecht bij de joviale en goedlachse Amsterdammer Herman Krott, die enige naam had gemaakt als begeleider van de wielrenner Peter Post.


De handelaar in accu's voor auto's hapte maar wat graag toe, zeker nadat hij de verzekering had gekregen dat hij niet zou worden lastiggevallen met pr-doelen, of dat hij zou worden afgerekend als er te weinig overwinningen werden behaald.


Het was het begin van de succesvolste Nederlandse amateurploeg ooit, waarvoor Herman Krott zelf zijn renners selecteerde op basis van zijn intuïtie en ervaring. Krott herkende een talentvolle renner aan diens 'tredje'. Wat dat precies was kon hij niet goed uitleggen, behalve dan dat hij met zijn wijs- en middelvinger wapperde. Gerrie Knetemann had een tredje, Joop Zoetemelk, Fedor den Hertog en Gert-Jan Theunisse hadden het ook, om vier van de zestig renners te noemen die dankzij de bemoeienis van Herman Krott beroepsrenner zijn geworden.


Een goede renner van Amstel Bier was jong, speels, reed een lichte versnelling en was bereid voor bijna niets te koersen. Hij mocht onstuimig zijn en hij mocht van Krott zelfs een beetje tegen zijn eigen ploeggenoten rijden, want knecht worden kon altijd nog. Als je beroepsrenner wilde worden, was het goed eerst voor jezelf te leren opkomen en te ervaren dat anderen dat ook deden.


Herman Krott was als een vader voor de jongens in zijn ploeg, van wie hij er in de 24 jaar dat de ploeg heeft bestaan 140 heeft begeleid. Een overeenkomst duurde meestal niet langer dan een paar jaar, want als Krott, of de renner zelf, inzag dat een profcarrière er niet inzat, was het einde verhaal, zelfs als ze tot de top van de amateurs behoorden


Drie jaar na de oprichting van de amateurploeg schakelde de bierbrouwer Krott in voor het grotere werk. In 1966 stond hij aan de wieg van de Amstel Gold Race, die onder Krotts directeursschap en dankzij diens enorme netwerk zou uitgroeien tot de klassieker die het nu is.


Hij leidde de wedstrijd tot in 1995 een ex-renner van hem, Leo van Vliet, de leiding overnam. Hartpatiënt Herman Krott ('ik heb nog maar 20 procent vermogen') liet zich nog wel bij de Race zien, maar dan alleen in de ereloge, waar hij nooit alleen zat.


Gijs Zandbergen


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden