Voortdurend de berm in voor oogst- en zaaimachines en auto's met harde muziek

Caspar loopt

Aflevering 35: soms is de grond het terrein waarop alles gebeurt. Van landbouw tot recreatie, door elkaar.

Op de Ruigeweg moet ik voortdurend de berm in. Vanwege vrachtwagens met bloembollen, vanwege oogst- en zaaimachines die nauwelijks op de weg passen. En vanwege auto's met jongens die graag hard rechtdoor rijden, met de muziek aan en het raampje open.

Toch loop ik niet voor niets op deze lange, rechte as door de Zijpe- en Hazepolder. De Ruigeweg is een bijzondere polderweg, vanwege de bomenrijen en de houtwallen, de windvangers die langs grote delen van de weg staan. Ooit geplaatst om de kleigronden te vrijwaren van het zand van de ingedijkte zand- en wadplaten. De boomkruinen zijn op sommige stukken in elkaar gegroeid, dus loop je soms honderden meters door een tunnel van loof, vooral op de Korte Ruigeweg, voorbij het kanaal Stolpen-Schagen, richting Oudesluis. Bovendien staan er nog wat kleine bosjes, en eendenkooien.

Her en der, vanwege dat groen en de relatieve nabijheid van de zee, zijn er ook campings en vakantiehuisjes. Dat verklaart de campers en personenauto's. En de fietsers, van wielrenners tot recreanten. Maar geen wandelaars. Ook op de nu kale zandvlaktes - de meeste bollen zijn geoogst - achter de bomenrijen zie ik slechts machines. Het zal de tijd van het jaar zijn.

Ik kijk achterom en zie in de relatieve verte een seniorenstel naderen op de fiets. Vijf tellen later flitsen ze voorbij, op elektrische fietsen.

Dan: een oogstmachine in volle vaart, het uit de klauwen gegroeide landbouwwerktuig raakt de boomkruinen net wel of net niet.

Caspar loopt

Caspar Janssen loopt een jaar lang door Nederland en brengt al doende het landschap in kaart, en daarmee de planten, dieren, mensen en kwesties van het Nederlandse land.

Lees ook eerdere afleveringen uit deze rubriek.

Een andere reden om juist hier te lopen is dat alle functies hier door elkaar lopen. Het is niet afgebakend zoals overal, dit is gewoon landschap, waarin mensen hun dingen doen. In april is het hier prachtig, schat ik in, als de bollen op de velden in bloei staan.

Maar nu heb ik vooral het idee dat de Ruigeweg niet meer is berekend op het groter en sneller worden van alles.

Ik hoor een trekker, achter de bomenrij. Misschien is daar wel een boer, die verlegen zit om een praatje. Ik ga kijken, maar de trekker is verlaten en pompt slootwater op het kale bollenveld.

Ruigeweg met windvangers.
Powered by Wikiloc
Meer over

Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.