Vooroordelen gelden ook voor zwarte kinderen

Geachte redactie

De ingezonden brieven van dinsdag 20 december.

Beeld uit de documentaire 'Wit is ook een kleur' van Sunny Bergman.

Brief van de Dag: vooroordelen ook bij zwarte kinderen

Als senior strategisch adviseur, werkzaam bij een hoog aangeschreven onderdeel van een van de Haagse ministeries, heb ik in 2004 meegedaan aan The Diversity Walk. Dat is een training waarbij alle medewerkers hand-in-hand op een rij staan en naar aanleiding van gerichte vragen een stap naar voren of naar achteren zetten. De uitwerking daarvan was niet veel anders dan afgelopen zondag te zien was in de documentaire Wit is ook een kleur van Sunny Bergman (V, 19 december). Behalve dan dat de training, door de pijnlijk situatie die ontstond, voortijdig werd afgebroken. De hiërarchische lijn van de organisatie kwam bloot te liggen; de directeur-generaal en zijn managers op de eerste rij, gevolgd door beleidsmedewerkers en daarna secretaressen. Ik? Ik eindigde in de lift achter mij, omdat de ruimte niet groot genoeg was. In de Brief van de Dag van maandag 19 december beweert Joost Plomp dat het experiment met poppen in de documentaire rammelt omdat 1: de vragen gesloten waren (kinderen móesten wel een keuze maken) en 2: de vraagstellers zelf wit waren (kinderen reageerden sociaal wenselijk). Beide argumenten kloppen niet: beperkte keuzemogelijkheid is noodzakelijk bij psychologische experimenten om er zeker van te zijn dat je meet wat je wilt meten. Open vragen laten ruimte over voor interpretatie. Verder is dit klassieke experiment in talloze varianten ook met zwarte vraagstellers in verschillende landen uitgevoerd, met vergelijkbare resultaten. Vervolgens beweert Plomp dat de conclusie van de documentaire zou zijn geweest dat 'witte ouders hun kinderen opzadelen met vooroordelen'. Maar schrijnend genoeg werd juist aangetoond dat de vooroordelen ook golden voor zwarte kinderen.

Keyvan Shahbazi,sociaal psycholoog, Amsterdam

Nederland slavenland?

'Het land dat de apartheid bedacht, dat groot werd met slavenhandel.' Dat schrijft Mounir Samuel over Nederland. (V, 19 december). Maar Apartheid is noch in Nederland bedacht, noch ooit door Nederland ingevoerd. Apartheid werd in 1948 ingevoerd door de Unie van Zuid-Afrika, onderdeel van het Britse Gemenebest. Zuid-Afrika maakte toen al bijna 150 jaar geen onderdeel meer uit van Nederland. De Republiek is groot geworden door de handel met de landen rond de Oostzee. De slavenhandel (en ook de slavernij op de plantages in Suriname) is nooit bijzonder winstgevend geweest. De West-Indische Compagnie, die zich hier vooral mee bezighield, is zelfs een paar keer failliet gegaan.

Als mensen het bevorderlijk vinden voor het maatschappelijk debat om mij en anderen met ouwe koeien om de oren te slaan, gelieve dan ook feitelijke koeien ter hand te nemen en geen fictieve. Verder ben ik niet boos hoor, al was ik, als blanke homoman, ook een eind achterin die gymzaal van Sunny Bergman beland, raciaal bevoorrecht of niet.

Bram Trommel, Amsterdam

Aldi of Lidl

Gummbah doet Tilburg erg te kort om deze stad de Aldi onder de Nederlandse steden te noemen (Ten eerste, 19 december). Deze schoonste stad van het land probeert al jaren van haar lelijke imago af te komen. De ontwikkeling van de spoorzone en de Piushaven tot urbane vrijplaatsen waar de culturele elite zich helemaal thuis voelt is in volle gang. Mijn voorstel is dan ook om Tilburg voortaan te typeren als de Lidl van de Nederlandse Steden. Dat verdient het.

Jos Bonink, Tilburg

Briljant GeenPeil

De briljante vondst van Nijman en Dijkgraaf van GeenPeilom per onderwerp de kiezer te laten beslissen verdient een nog veel bredere toepassing dan zij denken. Het is bijvoorbeeld toch van de gekke dat Arriva enzo beslissen waar de bus rijdt, en dat een chauffeur dat klakkeloos volgt? Zet in elke bus bij elke stoel een stemkastje. Dan kunnen de passagiers bij elke hoek zelf bij meerderheid uitmaken of de bus links of rechts gaat. Dat is pas democratie!

Alger Algra, Leeuwarden

Elite en Wilders

Jammer, die reactie van Rinnooy Kan ('Hoe de elite zich voorbereid op Wilders', Ten eerste, 17 december) (+). Het ongenoegen wordt volgens hem gedreven door 'irrationeel sentiment'. Dat betekent door gevoel zonder feiten/goede reden. Zo wordt zichtbaar dat hij zich beter voelt dan de mensen met ongenoegen (ze zien blijkbaar niet dat ze irrationeel bezig zijn) en denkt dat mensen geen reden hebben tot zorg.

Ik vermoed dat dat komt omdat híj geen reden heeft tot zorg. Het zou mooi zijn als hij wat meer verbinding zocht met mensen die geen mooi huis en goede baan hebben, en reële last ervaren van huidige ontwikkelingen en maatregelen. Dan zou hij zich de onvrede vast wel heel goed kunnen voorstellen. En dat is niet hetzelfde als stemmen op 50Plus of de PVV.

A. Numan, Maarssen

Opportunisten

GroenLinks, dat eerst tegen was, gaat nu opeens vóór stemmen (Voorpagina, 19 december). D66 die zo voor een referendum is, mits de uitslag die partij bevalt, gaat ook voor stemmen. Het CDA dat ook eerst tegen was, gaat ook wel om, om niet in één adem genoemd te willen worden met de SP, PVV en GeenPeil.

Zelden is lak hebben aan zowel de uitslag van het referendum, als ook partijpolitiek opportunisme stuitender geïllustreerd.

Hans van Noord, Utrecht

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.