Voorkruipen

Het bezwaar van bezigheden als huishouden, boodschappen doen, tandenpoetsen, scheren, aan- en uitkleden, is dat ze geen memorabele bijdrage leveren aan het leven en toch verricht dienen te worden om, ja waarom eigenlijk?...

Theo Jansen

De merkwaardigste en op het oog onzinnige bezigheid die zich in ons bestaan heeft gewurmd, is natuurlijk het wachten. Een gehaat karweitje, wachten. Maar je moet wachten om te leven. Het leven is alleen te verrichten binnen een samenleving. De consequentie is wachten. Wachten is uitstel van leven, om te leven.

Laat dit een poging zijn om het wachten in de supermarkt te bekorten. Het valt me op dat de clientèle voor de kassa in toenemende mate een vergeten boodschapje te binnen schiet. De klant verlaat zijn of haar karretje om het gemis op te halen, erop vertrouwende dat de mensen achter hem of haar het karretje niet opzij zullen duwen. In de meeste gevallen gebeurt dat ook niet: vaak duwt de welwillende medemens het karretje mee in de rij.

Zelf begin ik het winkelen tegenwoordig met twee karretjes. Daarvan zet ik er één in de rij voor de kassa. Om de schone schijn op te houden, leg ik er een onbenullig boodschapje in, een pakje thee of zo.

Terwijl mijn karretje naar de kassa wordt voortbewogen door de mede-klanten, ga ik mijn tijd nuttig besteden aan het winkelen. Tegen de tijd dat ik klaar ben, staat de kar met het pakje thee vooraan in de rij. Ik doe het pakje thee bij de andere boodschappen en wissel de karretjes om. Klaar is Kees.

Ik hoor u alweer mekkeren dat ik 'moreel niet goed bezig ben'. Volgens u ben ik aan het voorkruipen. Ja, dat is waar. Daarom zou iedereen het moeten doen. Als iedereen voorkruipt, is het geen voorkruipen meer. Voor de kassa staan dan uitsluitend bijna lege karretjes.

Dan kun je de rij net zo goed virtueel maken met behulp van volgnummers. Bij binnenkomst trek je een nummertje voor de kassa. In de winkel zijn displays opgehangen waarop te zien is welk nummer aan de beurt is bij de kassa.

Klanten die hun tijd nuttig besteden, zijn minder lang in de winkel. Daardoor is er geen rij en als er geen rij is, hoef je niet te wachten en als je niet hoeft te wachten, vormt zich geen rij.

Klinkt goed, maar ik moet bekennen dat het niets uitmaakt. Voordringen heeft alleen zin voor de enkelen die het doen. Daarom heet het vóórdringen. Als iedereen gaat voordringen, heet het samendringen.

Het nut van de volgnummers kan wél zijn dat je pieken in de drukte voor kunt zijn door tijdig extra kassa's te openen. Je hebt immers een elektronische registratie van het aantal klanten in de winkel.

'Wil juffrouw Miep kassa 5 even opengooien?'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden