Voorintholt geeft met Introdans een mooi visitekaartje af

Het zal je maar gebeuren. Maak je als danser een fabuleuze sprong bovenop de schouder van een collega, dribbelt een andere danser (Ben Holder) nuffig door het fraai gecreëerde beeld heen....

Daarmee toont Rocha zich een postmodernist – ze goochelt uitgekiend met stijlen – maar wel één met een sterk gevoel voor theater. Alle grapjes, van de heerlijk jazzy zang van danseres Jiska Lieste-Nooijen tot de rugbyberg van mannenlijven, vormen getimede contrapunten in het steeds veranderend toneelbeeld. Michael Sauter componeerde een zinderende compositie, af en toe leunend op een stevige dreun.

De choreografie verrast des te meer omdat hij in première gaat bij een gezelschap dat niet bekend staat om gewaagde artistieke programmering. Artistiek leider Roel Voorintholt, sinds vorig jaar aangesteld als opvolger van oprichter Ton Wiggers, presenteert drie in Nederland onbekende choreografen die hij vaster aan Introdans wil binden.

Ook Didy Veldman, twintig jaar geleden nog danseres bij Scapino maar inmiddels in het buitenland gegroeid als choreografe, levert een mooi visitekaartje af met See Blue Through. Dit abstracte stuk voor zeven dansers creëerde ze vijf jaar geleden voor het Portugese Gulbenkian Ballet, maar past het vernieuwde Introdans prima. De lyrische structuren in verschillende formaties volgen weliswaar keurig de vioolklanken en pizzicato tonen van Alfred Schnittke, maar ook zij strooit er op tijd voldoende grilligheden doorheen. De grapjes zijn soms iets te clownesk: dansen met de duim in andermans mond of een T-shirt als vangnet gebruiken voor het lijf van een partner. Beter werkt de tegenkracht als de dansers plotseling met hun voeten in onzichtbare stroop belanden.

Tussen deze twee fraaie choreografieën zit een nieuw stuk van Patrick de Bana, een Duitser met wortels in Kameroen. Hij bedient zich te gemakkelijk van clichés uit Afrikaanse rituelen, waardoor Creatures ten onder gaat aan zijn eigen pathetiek. Mozart gemengd met percussie, theatrale handgebaren omsingeld met galopperende rondjes, het is allemaal te veel Nescafé.

Gelukkig dat solist Andrey Podlasov zijn rol als mannelijke voorganger bescheiden en integer houdt. Maar over de rest van dit programma hoeft Introdans niet bescheiden te doen: dat staat als een huis.

tournee tot en met 1 juni. Zie ook www.introdans.nl.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden