Column

Voorgeconcipieerde riedel van de humorjihadgestapo

Ik ben opgegroeid met Snip en Snap, Dorus, Max Tailleur, Henk Elsink en Fons Jansen. Die laatste begreep ik niet omdat het katholieke humor betrof. Toch schuddebuikte ik gewoon met de grote mensen mee als de roomsche, paapse nar op de treurbuis was.

André van Duin en zijn partner Martin Elferink arriveren op de oranje loper tijdens het 5-jarig jubileum van de musical Soldaat van Oranje.Beeld anp

Neerlands Hoop in Bange Dagen doorbrak die vicieuze cirkel van oubollig schuifdeurencabaret, glaasjes vol Caballero's, advocaatje met slagroom en naar kamfer meurende ouwe tangen die gierend van het lachen hun wollen onderbroek vol piesten.

Daarom verscheurt de tragedie van Freek de Jonge mij want de nu zo verwarde Pierrot bevrijdde ons ooit van de Snippen en Snappen.

André van Duin was, is en blijft mijn grote held. De bandparodist (geboren als Adrianus Marinus Kloot) had net een reuze hit met Wonderkind en een Rotterdamse oom verklapte mij dat André met zijn vriend in een molen aan de Rotte woonde. Toen al! Ik bedoel: Ronnie Tober, Herman Stok, Albert Mol en Jos Brink zoenden in die tijd nog met meisjes op de dansschool, en misschien vond er na de twist en de hoelahoep zelfs wel zwaardere heteropetting plaats in het struikgewas.

Als een gek fietste ik de Rotte af want ik wilde stickers van André. Mijn leven bestond toen uit stickers en speldjes want het Grote Rukken was nog niet begonnen. Sigarenbandjes en postzegels vond ik niet cool.

Andrés levenspartner deed open, in een openvallende, spierwitte badjas. Of ik verder wilde komen voor een glaasje Ranja want meneer van Duin zat nog in bad. Ik wees de uitnodiging vriendelijk maar resoluut af, de wezel die ik ben.

Stom, want dan had ik nu met een geilere anekdote gescoord.

Enfin, Badjas gaf me honderd knalgele promostickers van de komiek. Ik werd spontaan verliefd op Dré en ben inmiddels de voornaamste kenner van zijn indrukwekkende oeuvre.

Van Duin is een cultheld naast wie zelfs Tommy Cooper, mijn andere idool, verbleekt.

Nu las ik laatst op een schimmig blog dat de humor van Van Duin typisch rechts, seksistisch & racistisch is: de hele voorgeconcipieerde riedel die je verwacht van de staatsruiveniers van de Nederlandse humorjihadgestapo.

Namens André ga ik wraak nemen op die droogstoppels. In zijn geest verdelg ik de vijand met rechtse humor. De hyperbool hanteer ik als een Mother Of All Bombs. Voor de zekerheid afblussen met Agent Orange.

Jan Blokker - ook een held van me hoewel te veel dominee - bundelde in 1974 zijn Volkskrantcolumns onder de titel Ben ik wel eigenlijk wel links genoeg?

De titel van mijn nieuwe bundel laat zich raden.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden