Vooral pleziervoor twee

Nintendo heeft na zes jaar een opvolger voor de Wii. Met een tweede scherm als innovatieve afstandsbediening.

Veertig jaar geleden ontwierp een 24-jarige Amerikaan een tennisspel dat je op de tv kon spelen. Allan Alcorn liet twee spelers met een draaiknop elk een balkje op en neer stuiteren terwijl ze om beurten een wit blokje wegmepten. Pong was geboren en daarmee het computerspel.


Aan de besturing van games zou de twintig jaar daarna niet veel wezenlijks veranderen. Tot Nintendo met de afstandsbediening op de proppen kwam, die de volgende twintig jaar zou bepalen hoe we games speelden. Die controller van 1984 was een rechthoekig paneel met vier knoppen en een die ze het D-pad noemden. Het D-pad was een stuurknop in de vorm van een kruis, waarmee je figuurtjes naar voren, achteren, links en rechts kon dirigeren.


Nog eens twintig jaar later was het opnieuw Nintendo die de afstandsbediening revolutionair vernieuwde, met de Wii-spelcomputer. In plaats van figuurtjes met knoppen aan te sturen kun je ze nu laten bewegen door met de Wii Remote te zwaaien. Sensoren van de Wii pikken de gebaren op.


En nu is er dan de Wii U, met een nieuwe afstandsbediening: de GamePad. Is dit de derde gamesrevolutie?


De GamePad doet sterk denken aan een draagbare spelcomputer als de PlayStation Vita. Het is een fors bedieningspaneel met in het hart een flink aanraakscherm, omringd door knoppen, stuurknuppels, een D-pad en vier 'trekkers' (denk aan pistool).


De GamePad is te gebruiken als portable spelcomputer, zonder dat je voor de televisie zit. Maar je moet wel in de buurt blijven van de Wii, want dat apparaat speelt de games af. De tv hoeft alleen niet aan te staan. Of er mag gerust iemand op kijken naar Downton Abbey of Sterren Springen.


Speel je een game op de tv, dan is de GamePad een veelzijdige afstandsbediening, met in elk spel een andere functie. In een game als New Super Mario Bros U maak je vooral gebruik van de knoppen. In een spel als ZombiU is de GamePad een tweede scherm, waarop je bekijkt welke spullen je hebt verzameld. Of je roept er een peilzender op die je vertelt waar in het pikkeduister zombies op de loer liggen. Of hij dient als vizier van een geweer.


Maar het meest tot zijn recht komt de GamePad in games die je met anderen speelt, wat Nintendo 'asymmetrisch spelen' noemt. Het komt erop neer dat degene met de GamePad op zijn eigen kleine scherm meer of andere dingen ziet dan zijn medespelers die naar de televisie turen.


In ZombiU bijvoorbeeld bestuur je via de GamePad de levende lijken die andere spelers belagen. Zij moeten zich behelpen met een gewone Wii Remote en een beperkter blikveld op het televisiescherm. In een onderdeel van Nintendo Land is de GamePad-speler het opgejaagd wild. Hij kan uit de handen bijven van zijn achtervolgers door zijn personage over de plattegrond van een doolhof te dirigeren. De enige hints die de anderen krijgen, zijn gesproken aanwijzingen over de richting waarin je doelwit holt.


De Wii moet het dus vooral hebben van meermansspellen. In solo-opstellingen voelt de GamePad een beetje overbodig aan. Zo maakt het in New Super Mario Bros U niet uit of je op het schermpje speelt of via de tv - ook al ziet het universum van de superloodgieter er op een HD-televisie (met HDMI-aansluiting) sprankelend uit.


Wie een Wii U koopt, kan het best voor het 'premium pack' gaan, met 32 Gb opslagcapaciteit en Nintendo Land meegebundeld (richtprijs 349 euro). Dat is goedkoper dan de basisversie (richtprijs 299 euro) later optuigen met een grotere geheugenkaart en het spel. Bij de luxe-bundel krijg je ook een standaard met oplader voor de GamePad. Geen overbodige luxe, want de batterij van de GamePad gaat krap drie uur mee. Voor zowel de basisversie als het luxepakket geldt dat je voor samenspelen nog eens in de buidel zal moeten tasten: voor één tot vier Wii Remotes.


Spelen? Eerst een uurtje oplappen

Nintendo lijkt haast te hebben gehad met de Wii U, want de spelcomputer moet bij het eerste gebruik eerst nieuwe software downloaden voor allerlei internetopties mogelijk worden. Dat is een karweitje dat zo een uur in beslag kan nemen. Nintendo's webwinkel (eStore), die na de update beschikbaar komt, oogt nog erg leeg met maar één demonstratieversie van een game: de voetbalsimulator FIFA 13 van Electronic Arts.

De Games

(Ubisoft; 18+; vanaf 54 euro)

Hoe overleef je in een door zombies overspoeld Londen? Moeilijk. De lat ligt hoog in dit bloedstollende griezelavontuur. Als je bezwijkt, moet je als een 'nieuwe' overlevende op zoek naar je oude 'ik' om al je verzamelde spullen terug te veroveren. Met Nederlandse ondertiteling.

(Nintendo; 7+; vanaf 50 euro)

Staalkaart van alle mogelijkheden die de Wii U (en vooral de GamePad) biedt. Opgezet als pretpark bevolkt door personages uit allerlei Nintendo-spelen. Met twaalf attracties, waarvan zes voor solospelers en zes voor in de meermansstand. Volledig Nederlandstalig.

(Nintendo; 3+; vanaf 50 euro)

Beproefde formule van de obstakelrace met de onverslijtbare Mario met wie miljoenen zijn opgegroeid. GamePad wordt alleen gebruikt in spellen met meerdere spelers (maximaal vijf). Volledig Nederlandstalig.

(Prijzen gezien op budgetgaming.nl)

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden