Voorál op die zenuwtoeval was ik jaloers, want dat maakte Kerst echt iets waard

Aaf Brandt Corstius

Iedereen heeft het altijd maar over Kerstmis, maar wat als je Kerst mist? Dit is een semi-poëtische zin van mij om het niet-hebben van een kerstviering aan de kaak te stellen. Mijn vader deed niet aan Kerst, ik geloof dat hij oprecht niet wist dat Kerst bestond, en zo werd er bij ons thuis een klimaat geschapen waarin wij, de kinderen, ook toen we volwassenen waren, geen Kerst vierden.

Maar ik zag het wel bij anderen, als ik op 25 december 's avonds in mijn eentje met zwavelstokjes door de donkere straten liep en door de ramen zag hoe mensen bij de kerstboom zaten, opa en oma bij het haardvuur Werther's Echte uitdeelden en moeder in de keuken een zenuwtoeval kreeg omdat er iets niet goed gegaan was met de kip.

Zelfs op die zenuwtoeval was ik jaloers. Voorál op die zenuwtoeval was ik jaloers, want dat maakte Kerst echt iets waard in mijn ogen: dat mensen er de zenuwen van kregen. Dat ze hun best deden met boodschappenlijsten en kippen en bestellingen bij de poelier. Dat ze voor dag en dauw of juist tot twee uur 's nachts bezig waren met gerechten bereiden voor elkaar. Dat ze, als het moment van het avondeten eenmaal daar was, allemaal zo op hun tanden liepen en elkaar zo haatten dat de woorden 'Is dit glutenvrij?' acuut zouden leiden tot een eeuwigdurende familievete.

Ja, dat benijdde ik zeer.

Ik was ook zo jaloers op mensen die elkaar vroegen: 'Ben je klaar voor Kerst?', want ik was zelf altijd klaar voor Kerst. Ik hoefde namelijk helemaal niets te doen, behalve een manier bedenken om twee à drie dagen zonder veel menselijk contact en mogelijkheden tot boodschappen doen door te komen.

Dus ik produceerde zelf een gezin en wat extended family om Kerst mee te vieren, kinderen die een kerstboom en kersttruien wilden, mensen om tijdrovende gerechten op uit te proberen, familie met ingewikkelde dieetwensen - kortom, de stress waarnaar ik al mijn hele leven hunkerde.

Maar dit jaar loopt het toch weer anders; de gehele familie zit elders, het extended deel van mijn gezin is met andere zaken bezig, en zo zullen wij Kerst vieren met zijn viertjes, en dat zijn dus twee volwassenen en twee kinderen die eigenlijk alleen maar 'knakworstjes die niet knakken' lusten.

Een blik knakworsten opwarmen; dat zal niet leiden tot de overspannen toestand waarop ik zit te wachten met Kerst.

Eigenlijk wordt Kerst op kook-, sociaal en elk ander gebied waarschijnlijk de rustigste dag van het jaar voor mij.

Ben je daar klaar voor, kun je me dan vragen.

Bijna. Ik ga er in elk geval erg mijn best voor doen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden