Vooral handig ná je vakantie

Het overkomt blijkbaar iedereen. Vooral op vakanties. Bij voorkeur bij magische zonsondergangen, bij beekjes, op een terras, op een plein, op het perfecte strand, of bij nacht op de eenzame berg....

Het gros van de mensen ziet meteen beren op de weg die de uitwerking van zo’n plan in de weg staan. De school van de kinderen, het brood op de plank en de materiële zekerheden in het algemeen, en natuurlijk de vraag: straks zit ik hier, en dan?

Anderen pakken wel door, en gaan aan de slag met de vakantiebevlieging. In 2005 overtrof het aantal emigranten uit Nederland het aantal immigranten dat het land binnenkwam.

Honderdtwaalfduizend mensen verlieten in 2005 ons land. Volgens het CBS is het emigratiecijfer sinds de jaren vijftig niet zo hoog geweest. Natuurlijk zijn er onder de emigranten veel remigranten die teruggaan naar hun land van herkomst. Veel jong-bejaarden die hun VUT en prepensioen onder de zon in Spanje of Frankrijk consumeren. En er zijn velen die net over de grens gaan wonen in België of Duitsland.

Er valt dus veel af te dingen op de nieuwe, de tweede emigratiegolf. Maar er is ook een groeiend aantal jongeren dat met partner en soms met kinderen en al het huishouden verpot.

Dat gaat anders dan in de jaren vijftig. Toen stimuleerde de regering het vertrek naar bijvoorbeeld Australië en Canada. Dat waren dan ook de populairste bestemmingen. Nu zijn het vooral landen in EU, door het vrij verkeer van arbeid.

Om vakantiegangers met dromen bij te staan, reisden Manon Sikkel en Marion Witter een aantal emigranten na. Dat leverde een reeks geinige verslagen op die zijn gebundeld onder de titel Ik mis alleen de HEMA, Nederlanders in het buitenland.

Emigranten en spijtoptanten passeren de revue, in alle soorten en maten: het echtpaar met de agriturismo in Toscane, het herenstel met de bed and breakfast in Portugal, de kunstenaar in Berlijn, en de orthodontist op het Engelse platteland. En nog een hele reeks smakelijke en vaak herkenbare verhalen. Herkenbaar, omdat de droom die zij nastreven, zo herkenbaar is.

Het gaat ook over pieken en dalen. Verhalen over de pieken zijn niet zo moeilijk maar de schijnbare openhartigheid waarmee over het gemis van vrienden, de grachten, de nabijheid van familie gepraat wordt, geeft aan dat de keus voor emigratie, ook al is het binnen de EU niet altijd over rozen gaat. Ook het gemis van de HEMA voor een douchegordijn, is een herkenbare lacune in het leven buitenslands.

Voor wie op vakantie aan onbedwingbare emigratiedriften ten prooi valt, is het boek een aanrader. Maar de rode band op het omslag, ‘praktische handleiding voor elke emigrant in spe’, is misleidend. En voor de Nederlandse mannetjeskniesoor is de verwijzing naar het Europees Kampioenschap voetbal, EK, onder de noemer ‘Europese voetbalcompetitie’ wat curieus. Die denkt dan meteen: dit boek is geschreven door vrouwen. Maar wel leuk.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden