Voor huis-, tuin- en keukenskiërs

Het Pitztal is niet zozeer groot, als wel gemütlich, kindvriendelijk en hoog-hoger-hoogst.

Til (2,5 jaar) uit Hamburg ploegt aan de voet van de Hochzeigerbahn door de sneeuw. Z'n oma loopt met haar kleinzoon mee. Op een bank voor de Kindergarten, naast opa, staat een tas waaruit een thermoskan koffie steekt. Pitzi, een reusachtige opblaassteenbok, kijkt toe. Het is opa- en omadag voor deze eenzame bezoeker van Pitzi's Kinderclub. Vader en moeder zijn skiën voordat de terugreis wordt aanvaard, opa en oma hebben de ski's al ingeleverd.


'Schön', zegt Til verlegen op de vraag hoe hij het hier vindt. Zijn grootouders waren dertig jaar vaste gast in Sölden, een skigebied in het dal hiernaast. Voor de kinderen - vooral de kleinkinderen - proberen ze het Pitztal uit. 'En dat bevalt goed. Het gebied is niet te groot en daardoor kom je elkaar met grote regelmaat tegen. Handig als je met kleine kinderen op wintersport bent', zegt opa, terwijl hij naar de piste tuurt.


Het Pitztal in Tirol ligt wat stilletjes ingeklemd tussen het veel bekendere Ötztal en de route naar de Rescia-pas, met 'Hollandse' skidorpen als Ladis en Fiss. Het Pitztal, met vier gemeenten, tien brandweerkorpsen, een stuk of acht skiclubs en zes muziekkapellen, heeft drie skigebieden: Hochzeiger, Rifflsee en, daar waar de weg ophoudt, de Pitztaler Gletscher.


Het lange, smalle dal is de thuisbasis van Benni Raich, tweevoudig olympisch en drievoudig wereldkampioen alpineskiën. In zijn geboorteplaats Arzl, het eerste dorp na de snelweg Innsbruck-Landeck, is Oostenrijks hoogste voetgangersbrug naar hem genoemd. Op de Hochzeiger draagt de moeilijkste afdaling Benni's naam. Kleur: zwart. Om huis-, tuin- en keukenskiërs niet te ontmoedigen: het zitvlak van stoeltjeslift nummer vier ernaartoe, is verwarmd. En vanaf 2.450 meter, het hoogste punt hier, kun je je ook via brede autobanenlaten terugvoeren naar het Mittelstation.


Op de Panorama-afdaling op de Hochzeiger houdt skileraar-gids Stefan (40) stil als we de boomgrens weer hebben bereikt. Imst, over de weg een kilometer of 40 verderop, kunnen we vanwege de sneeuwbui vandaag niet zien. Maar de skileraar heeft genoeg te vertellen. Hij wijst naar de soms kronkelige naaldbomen: Zirben. Stefan breekt een takje af, wrijft de pijnboomnaalden even tussen duim en wijsvinger, en laat ruiken: 'Rustgevend. Je slaapt er lekker op.'


Hochzeiger is, met 11 afdalingen en 52 kilometer piste, niet supergroot. Maar waar iedereen lovend over is: zowel bij het middenstation als in het dal kun je elkaar niet ontlopen. Ideaal voor kinderen die lekker eigenwijs alles 'zelf' willen doen: ze komen zonder dat ze het beseffen uit waar vader en moeder dat willen: in de trechter bij het Zeigerrestaurant, waarvandaan de gezinnen gezamenlijk aan de brede dalafdaling kunnen beginnen. Bijvoorbeeld langs de Tanzalm, een bergrestaurant annex boerderij, waar de melk via een 3,5 kilometer lange leiding ondergronds naar het dal wordt vervoerd.


Het even verderop gelegen Rifflsee, met 5 liften en 31 kilometer piste, geldt ook als familiegebied(je). Praten en instappen gaat niet samen in de Sunna Alm Bahn, zo blijkt. Mijn skistok komt klem te zitten, links van het been van medepassagiere Margret. Ongemerkt zijn we in de kindveilige lift gestapt. Kinderen was het natuurlijk meteen duidelijk geweest: hier draait een cool voorlichtingsfilmpje. Dat laat zien dat de beugel niet alleen automatisch dichtgaat; hij past zich aan de hoogte van de passagiers aan. Hier kunnen per uur kunnen 2.030 skiërs omhoog, mits onoplettende volwassenen dit kindveilige systeem niet dwarsbomen. 'Jullie zijn wat langzamer van begrip dan kinderen', lacht directeur Willi Krüger van de skiliften.


Waar de weg ophoudt, gaat de trein door de berg naar de Pitztal Gletscher. Deze hoogste gletsjer van Oostenrijk is er vooral voor de sportieveling. Hier trainen de skiteams als elders de ski's nog op zolder liggen in afwachting van het nieuwe seizoen. Ook deze gletsjer (37 kilometer piste) bewijst weer eens dat hoog niet per se steil betekent; de pistes zijn overwegend rood.


Hier wordt gekoketteerd met waarmee het de rest van Oostenrijk naar de loef steekt: hoog-hoger-hoogst. De hoogste gletsjer, met vanaf de Hinterer Brunnenkogel uitzicht op de Wildspitze (3.774 meter) die alleen de Grossglockner (3.793) als hogere moet dulden. En er is meer hoogst: het witte kapelletje, op 2.900 meter, gemaakt van 90 ton wit graniet, door beeldhouwer Rudi Wach. Van de hoogst gebakken Apfelstrudel, in de Konditorei van Bergrestaurant Kristall, gaat er per dag 25 strekkende meter doorheen.


Maria (midden 50) uit Ingolstadt gaat met de gletscherbahn naar beneden. Ze is 'even' een dagje skiën, met haar dochter. Voor 49 euro: busreis, ontbijt, skiën en in de Rifflseehüt nog een glas glühwein voordat ze in de bus stapt, terug naar Duitsland. 'Het was leuk, maar als je een beetje doorskiet, heb je het in een dag wel gezien. Misschien later weer eens, als er kleinkinderen zijn.'


www.pitztal.com


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden