Voor een habbekrats gevangen in de escorthel

'Heeft ze grote koplampen?' 'Is er veel plamuur nodig?' Deze codevragen werden standaard gesteld aan Roemeense mensenhandelaars die prostituees aanboden voor de Nederlandse markt. Ze verkochten vrouwen alsof het auto's waren. Als er een 'aanhanger' bij hoorde, een kind, leverde de prostituee minder op dan de gebruikelijke tweeduizend euro.


Het zijn pijnlijke, tot dusver onbekende details uit een groot politieonderzoek naar mensenhandel in de escortbranche. Kenners waarschuwen al jaren voor misstanden. Die blijken moeilijk aan te tonen in deze mobiele, ongrijpbare sector. Maar nu is dat toch gelukt.


De mensenhandelaars ronselden jonge vrouwen op het Roemeense platteland, in de streek Botosani. 'Die meisjes verdienen daar 200 euro per maand. Dat krijg je in Nederland voor één avond werk, zo werd hen verteld', zegt Pel Timmer, teamchef bij de Nationale Recherche. Hij leidt het onderzoek naar de bende, dat in januari resulteerde in het uit de lucht halen van de site van het Amsterdamse Pleasure-escort.


Al snel ontdekten de vrouwen dat hun droom een nachtmerrie was, vertelt rechercheur Caroline, die liever niet met haar achternaam in de krant wil. 'De meisjes moesten zes, zeven dagen per week werken voor escortbedrijven, ongeacht of ze ongesteld waren of een geslachtsziekte hadden. Als ze midden in de nacht thuiskwamen en er belde een klant, dan moesten ze weer op pad.'


De leiders van de Nederlandse tak van de organisatie waren de Roemenen C.A. en Gheorge O. Ze klusten bij in de autohandel, een handige dekmantel tijdens gesprekken met hun leveranciers. A. en O. brachten de vrouwen onder in een huis in Amsterdam, met vijf of zes tegelijk. Een meer ervaren prostituee regelde werk bij escortbedrijven.


Het was een hel. 'Vaak was er een soort bewaker bij, een prostituee die zorgde dat iedereen haar werktelefoon opnam', zegt Caroline. 'Wie de telefoon te lang liet overgaan, kreeg een boete van de pooiers. Die kreeg je ook voor praten met meisjes van andere escortbedrijven, stiekem persoonlijke gesprekken voeren op je telefoon, je verblijfplaats prijsgeven, een relatie aangaan met een man, noem maar op. Een overtreding kostte je duizend tot drieduizend euro. Iedereen in huis kon je verraden.'


Een klant betaalde weliswaar 150 euro voor een uur, maar de prostituee moest 100 euro afstaan aan het escortbedrijf en de chauffeur. Daarna eisten de pooiers 25 euro op. Per klant bleef slechts 25 euro over. Dat bedrag verdween verplicht in de 'gezamenlijke pot' van het huis, die de pooiers gebruikten om de huur, eten, drinken en condooms van te betalen. Soms hielden vrouwen te weinig over om hun 'boetes' te voldoen.


De hoop veel te verdienen bleek ijdel, aldus officier van justitie Warner ten Kate van het landelijk parket. 'Er is uitgerekend wat een meisje per jaar verdiende: 100 duizend euro, op basis van 50 euro per klant. Op papier hield ze 18 duizend euro over. Maar dat geld werd 'beheerd' door haar pooier. Ze kon alleen hopen dat ze het ooit zou krijgen.'


Teamchef Timmer: 'Een observatieteam zag hoe meisjes die net een paar honderd euro hadden verdiend, hun pooier smeekten om geld voor een ijsje. Dat vind ik genant. Het viel ons ook op dat ze bijna allemaal seks wilden met die pooiers, om hoger in de pikorde te komen. Het was een soort Stockholmsyndroom; ze vielen op hun uitbuiters.'


Tientallen vrouwen zijn in Nederland uitgebuit door deze organisatie. Volgens Ten Kate werden de pooiers slapend rijk. 'Die mannen waren aanwezig onder het mom van bescherming. Maar dat was niet aan de orde. Ze cirkelden om die vrouwen met één doel: hen uitzuigen.' Geweld gebruikten ze niet, stemverheffing was voldoende.


Timmer: 'De reputatie van die pooiers was groot. En ze waren enorm gespierd. C.A. had zulke dikke armen dat het arrestatieteam er niet in slaagde hem handboeien om te doen.'


De Roemeense politie pakte in oktober 2010 zestien verdachten op tijdens het trouwfeest van een bendelid in Botosani. Ze hebben een paar weken vastgezeten. Daarna zijn ze vrijgelaten door Roemeense rechters, in afwachting van hun proces. 'Dat heeft ons bevreemd, gezien de grootte van de zaak', zegt Ten Kate diplomatiek. Meer wil hij er niet over kwijt, maar hij zijn onvrede is duidelijk zichtbaar.


De Nederlandse tak van het onderzoek richt zich op Pleasure-escort, een bedrijf dat gebruikmaakte van de diensten van prostituees uit Botosani. De eigenaars van het Amsterdamse bedrijf, Arne S. (33) en Steffen B. (29), hebben in januari vastgezeten. Justitie heeft volgens Ten Kate 'sterke aanwijzingen dat ze onvoldoende belasting betaalden. 'Maar dat onderzoeken we nog.'


Timmer: 'Medewerkers van Pleasure-escort hebben toegegeven ze wisten dat meisjes werden uitgebuit. Dan kan zo iemand wel zijn kop in het zand steken en zeggen: ik werk hard en ik ben een keurige jongen. Maar zo werkt het niet. Het is strafbaar als je willens en wetens profiteert van uitbuiting. Soms had een medewerker van het bedrijf zelf seks met deze escorts, die alles deden om meer klanten te krijgen.'


Serge Weening, advocaat van de eigenaars, spreekt alle beschuldigingen tegen. 'Van seks met mijn cliënten is geen sprake geweest. Eén eigenaar is ruim voor zijn arrestatie door de politie geconfronteerd met aanwijzingen dat er iets mis was. Hij heeft alle medewerking verleend en lang met die rechercheurs gesproken. Pas nadat hem was uitgelegd waar hij op moest letten, zoals vrouwen die bij elkaar wonen, heeft hij de politie verwezen naar die Roemeense vrouwen. Van uitbuiting waren mijn cliënten niet op de hoogte.'


De website van Pleasure-escort is volgens hem net vrijgegeven door de politie; binnenkort is die weer bereikbaar voor klanten.


Meisjes kwamen weinig op het kantoor van het escortbedrijf, beklemtoont Weening. 'Ze werkten vanuit huis, vaak zagen ze alleen klanten en de chauffeur. Tijdens persoonlijk contacten lieten ze niets merken. Zij waren vrijwel altijd te bellen, maar dat zegt niets. Ik werk ook altijd.'


Ten Kate erkent dat met name de Nederlandse eigenaars onvergelijkbaar zijn met Saban B., de personificatie van de gewelddadige pooier. 'Deze zaak is veel subtieler, want er is geen geweld gebruikt. Maar dit is óók uitbuiting. Het boetesysteem bracht meisjes in een afhankelijke positie. Pleasure-escort profiteerde hiervan, dat is strafbaar.'


De eigenaars en de pooiers lopen vrij rond, in afwachting van een rechtszaak. Het politieonderzoek is nog gaande. De meeste prostituees uit de Roemeense regio Botosani werken intussen nog steeds als escort, via allerlei websites. De politie kan vooralsnog niet bewijzen dat zij (weer) worden uitgebuit.


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden