Voor doodsannonces, kies 6

Systeem

'Let maar niet op mij', was Sombermans devies. Het liefst zou hij onzichtbaar zijn. Maar er was nog geen middel uitgevonden om die niet-verschijningsvorm te bewerkstelligen. Dus bleef hij in het zicht en daar kwam van alles uit voort, zoals uitnodigingen voor feestelijke bijeenkomsten, concertbezoeken, theatervoorstellingen, begrafenissen en wat niet al.

Door nooit op die uitnodigingen in te gaan, hoopte hij dat men hem gaandeweg zou vergeten of afschrijven als een hopeloos geval, maar hij had buiten de waard van het systeem gerekend. Hij zat in een systeem en als je eenmaal in een systeem zat, kwam je er niet meer uit. Dat was een ijzeren, door zichzelf vastgestelde regel van het systeem. Er is maar één mogelijkheid en die is het systeem vernietigen, dacht Somberman. Maar waar vond hij het systeem?

Het systeem had geen adres. Wel een telefoonnummer. Hij toetste het nummer in.

'U bent verbonden met het systeem,' klonk een metalen damesstem. Het systeem was een vrouw!

'Met Somberman', zei Somberman. 'Ik...'

'Voor informatie, kies 1', zei het systeem. 'Voor het tijdsein, kies 2. Voor klachten, kies 3. Voor geboorteannonces, kies 4. Voor het weerbericht, kies 5. Voor doodsannonces, kies 6.'

Somberman koos 1.

'Al onze medewerkers zijn in gesprek.'

Somberman koos 3.

'Al onze medewerkers zijn in gesprek.'

Somberman koos 6.

Die lijn was dood. En zo kwam het dat Somberman vele jaren later een uitnodiging kreeg voor zijn eigen begrafenis.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.