Von der Dunk & Brussen

Amerikanen zijn cultureel eenkennig omdat ze alleen maar Engels spreken, meent Thomas von der Dunk. Maar Bert Brussen gelooft er niets van dat de Engelse taal het kosmopolitisme in de weg staat.

Gelooft er buiten staatssecretaris Zijlstra en een handvol van de werkvloer losgezongen universiteitsbestuurders werkelijk iemand dat Nederland na Amerika en Groot-Brittannië de beste universiteiten heeft, zoals het lijstje in de Volkskrant van 6 oktober suggereert? Dat de tien beste zich exclusief in deze twee landen bevinden? En geen enkele in Duitsland, Frankrijk of Japan? Zou zo'n onwaarschijnlijke uitkomst niet reden moeten zijn om zich af te vragen of de criteria wel deugen?


Laat ik hier een poging wagen. Het lijstje stamt van het Britse blad Times Higher Education. Belangrijk criterium: 'internationale oriëntatie', gemeten aan de hand van publicaties en citaties in internationale tijdschriften. Lees voor dat laatste maar: Engelstalige. Veel Amerikaanse en Britse wetenschappers zijn namelijk helemaal niet 'internationaal georiënteerd', maar spreken alleen Engels.


Die zijn dus voorbij de eigen nationale grenzen verbaal gehandicapt, en dat betekent voor de humaniora: die zijn mondiaal functioneel analfabeet. Dat merken we dan ook direct als eentalige Amerikaanse politici zich met de rest van de wereld bemoeien: ze maken er snel een puinhoop van, omdat ze er niets van snappen en door hun culturele eenkennigheid denken dat iedere Arabier zo moet worden als zij.


Ook in de Nederlandse publicatiehiërarchie staat internationaal gelijk aan Engelstalig: dat verklaart onze derde plaats. De rest van de wereld telt voor universiteitsbureaucraten niet mee. Maar waarom Engelstalig internationaler zou zijn dan Duits-, of Frans- of Spaanstalig ontgaat mij. Het Nederlandse universitaire internationalisme staat dan ook niet voor kosmopolitisme, maar voor Angelsaksisch provincialisme. Ook politiek Den Haag leeft zodoende mentaal met de rug naar Europa toegekeerd.


Die bizarre adoratie van het Engels contrasteert sterk met het inburgeringsbeleid voor migranten. Die mogen omwille van het Nederlandse saamhorigheidsgevoel ook thuis met hun kinderen niet meer hun eigen internationale taal gebruiken. De bovenlaag moet dus permanent Engels gaan spreken om erbij te horen, de onderlaag daartoe Nederlands. Wie het snapt, mag het zeggen. Maar volgens mij creëren we zo ons eigen Vlaamse Franskiljonpro-bleem, waardoor de burger straks letterlijk zijn bestuurders niet meer verstaat.


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden