Volwassen mannen waren bezig met wie het verst kon pissen

Oorlog

Somberman wordt met een onaangenaam gevoel wakker. Er pijnigt iets. Zijn lichaam? Zijn geest? Hij gaat zijn lichaam na, controleert het van top tot teen. Hij vindt geen beschadiging. Het moet dus wel de geest zijn. Dat is minder erg, want een zieke geest is een aardje naar zijn vaartje. Toch laat het hem niet los. Hij probeert zich te herinneren of er gisteren iets bijzonders is gebeurd, iets wat hem pijnlijk heeft getroffen.

Gisteren heeft hij de hele dag gelapzwanst, genietend van het schuldgevoel dat zijn non-activiteit bij hem opwekte. Als zelfstandige zonder personeel kon hij zich dat natuurlijk permitteren. Er was immers geen personeel om hem bij het niksen te betrappen. Hij maakte ook een korte wandeling om een fijnstofluchtje te happen. Hij struikelde over een stoepsteen, stapte in een plas en liep, verdiept in oppervlakkige gedachten, tegen een lantaarnpaal aan. Enfin, alles verliep naar wens.

Thuisgekomen las hij de krant. 'Vrede Europa staat op het spel', luidde een kop op de voorpagina. Volwassen mannen waren bezig met wie het verst kon pissen. Ze betwistten elkaar een lapje grond waarop mensen woonden die hier niet om gevraagd hadden.

Oorlog is misère. Somberman, niets anders gewend, kan wel tegen misère. Voor hem is dat vruchtbaar grondgebied. Maar in een zeldzame vlaag van medemenselijkheid denkt hij aan zijn kennissen. Die hebben kinderen en die weten niets van oorlog. Eigen schuld, dikke bult, hadden ze maar geen kinderen moeten maken. De harde leermeesters van de oorlog maken stinkende wonden.

Somberman barst, geheel tegen zijn aard, in snikken uit. Na zijn tranen weggewist te hebben, voelt hij zich weer senang, een woord dat herinnert aan de tijd dat we koloniën hadden, waarvan we de bevolking onderdrukten. Dat waren de dagen, denkt Somberman met de weemoed die hem past.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.